۲۲۹۹۶پ

The study the effectiveness of the mind simulation model on reducing stress and increasing cognitive flexibility in adult with stuttering disorder

كارشناسي ارشد

روان‌شناسي باليني

مركز تهران جنوب

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۱۱/۱۱

عالي

۱۱۰ص

محمد احسان تقي‌زاده

حميد كمرزرين

۹۹-۱۰۴ص

Keywords:Cognitive flexibility, mind simulation model, stress, stuttering

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي مدل شبيه‌سازي ذهن بر كاهش استرس و افزايش انعطاف‌پذيري شناختي افراد بزرگسال 40-20 ساله مبتلا به لكنت زبان است. روش: به‌اين‌ترتيب، طي يك پژوهش نيمه آزمايشيبا طرح پيش آزمون-پس آزمون و گروه كنترل، تعداد 30نفر مبتلا به لكنت زبان (26مرد و 4زن، ميانگين سني 26.7 و انحراف معيار 6.74) مراجعه‌كننده به كلينيك توانمندسازان ذهن از طريق نمونه‌گيريدر دسترس انتخابشده و به‌صورت تصادفي دردو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. ابتدا سطح پايه استرس (با استفاده از پرسشنامه استرس ادراك شده كوهن و همكاران، 1983) و انعطاف‌پذيري شناختي (با استفاده از پرسشنامه انعطاف‌پذيري شناختي تقي‌زاده و نيكخواه، 1394) افراد هر دو گروه مورد ارزيابي قرار گرفت. سپس، گروه آزمايش به مدت 12 جلسه فردي و گروهي درمان مبتني بر مدل شبيه‌سازي ذهن برگرفته از پكيج آموزشي- درماني تقي‌زاده را دريافت كردند؛ درحالي‌كه افراد گروه كنترل هيچ مداخله‌اي را دريافت نكرد. پس از پايان درمان، بار ديگر ميزان استرس و انعطاف‌پذيري شناختي افراد دو گروهبه‌منظور مقايسه نتايج و تعيين اثربخشي درمان شبيه‌سازي ذهن اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: پس از كنترل نمرات پيش‌آزمونگروه‌ها، يافته‌هاي حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد كه درمان مبتني بر مدل شبيه‌سازي ذهن در مقايسه با گروه كنترل، بر كاهش استرس (0.01>P) و افزايش انعطاف‌پذيري شناختي (0.05>P) افراد مبتلا به لكنت مؤثر بوده است. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه درمان لكنت زبان با استفاده از مدل شبيه‌سازي ذهن مي‌تواند از طريق توانمندسازي ذهن افراد،ميزان استرس مبتلايان به لكنت را كاهش، و انعطاف‌پذيري شناختي آنان را افزايش دهد.

۱۳۹۷/۰۶/۰۶

47569