-
شماره راهنما
۴۴/۱۸
-
پديد آورنده
جبار نژاد، محسن
-
عنوان
موانع آزاد انديشي در فرهنگ سياسي ايران
-
عنوان به انگليسي
Barriers to free thinking in Political Culture of Iran
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
ع. سياسي
-
محل تحصيل
تهران غرب
-
سال تحصيل
۱۳۹۷
-
تاريخ دفاع
۱۳۹۷/۰۲/۱۷
-
وضعيت پايان نامه
بسيار خوب
-
استاد راهنما
كريمي فيروز جائي، حسينعلي
-
استاد مشاور
ديانت، محسن
-
توصيفگر فارسي
آزادانديشي، فرهنگ سياسي ايران، موانع آزادانديشي.
-
توصيفگر لاتين
Freedom of Thought, Iranian Political Culture, Obstacles to Freedom.
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور
-
چكيده
آزادانديشي، را نه يك انتخاب بلكه يك ضرورت در مسير پيشرفت مي توان تلقي كرد. رشد و باليدن فرد و جامعه در گرو تحقق آزادانديشي است و بدون تثبيت فرهنگ آزادانديشي، نمي توان به موفقيت يك جامعه دل بست. آزادانديشي تا آن جا كه يك مفهوم خطابي است، ارزشي عام، مقبول و همه پسند محسوب مي شود؛ لكن به محض اِعمال دقت هاي تئوريك، ممكن است به مفهومي اختلافي و مناقشه برانگيز بدل شود.
آزادانديشي را اولا بايد درست شناخت و ثانيا آن را به كار بست و محقق كرد و اين هم به دست نخواهد آمد جز با اولا شناخت درست آن و ثانيا با شناخت موانع و گره هايي كه احيانا بر سر راه آن وجود دارد. نوشتار حاضر عمدتا در پي شناخت همين موانع است. موانع آزادانديشي را مي توان از زواياي گوناگون مورد كاوش قرار داد. برخي از اين موانع، فرهنگي- تاريخي اند و برخي نيز ساختاري اند. تمركز اين پايان نامه عمدتا بر موانعي است كه ريشه در فرهنگ سياسي ايران دارد.
يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه با عنايت به فرهنگ سياسي ايران، در راه بسط فرهنگ آزادانديشي، سه مانع از بقيه جدي ترند؛ استبداد، تحجر و روشنفكري . اين موانع با آنكه مي توان آن ها را ذيل فرهنگ سياسي تعريف كرد، در عين حال موانعي فرهنگي تاريخي نيز هستند، تاريخي از اين حيث كه در طول دوره هايي طولاني از حيات اجتماعي جامعه ايراني شكل گرفته اند؛ به عنوان مثال استبداد را مي توان از اين سنخ دانست. استبداد سياسي، خود به مرور زمان باعث توليد فرهنگ استبدادي نيز مي شود. پس از انقلاب اسلامي با آن كه عامل سياسي استبداد و يا انسداد سياسي رفع و دفع شد؛ همچنان پسماندهايي از فرهنگ استبدادي به جاي مانده از دوره هاي پيشينِ استبداد سياسي بر جاي مانده است. تحجر نيز با مخالفت با اصل تفكر و نوآوري فكري، مانع جدي اي در برابر آزادانديشي محسوب مي شود و در نهايت روشنفكري در ايران به طي نكردن مسير طبيعي خود( همانند آنچه در غرب وجود داشت)، هيچ گاه نتوانست حيات مستقلي از روشنفكري غربي را براي خود رقم بزند و به همين دليل در بند تقليد گرفتار آمد و بديهي است كه تقليد، خود مانعي است جدي براي آزادانديشي.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۷/۰۳/۰۸
-
شماره ركورد
46313
-
لينک به اين مدرک :