۲۳۳۳پ

the effectiveness of cognitive - behavioral pseudotherapy on emotional divorce, marital intimacy, and marital commitment of couples applying for divorce

كارشناسي ارشد

مشاوره خانواده

دانشگاه پيام نور ساري

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۷/۴

خوب

۱۵۶ص.

بخشي پور ، باب الله

محمد زاده

۹۹-۱۰۹

cognitive-behavioral psychotherapy, emotional divorce, marital intimacy, marital commitment

هدف پژوهش؛ هدف پژوهش حاضر تعيين كردن اثربخشي زوج‌درماني شناختي-رفتاري بر طلاق عاطفي، صميميت و تعهد زناشويي زوجين متقاضي طلاق مي باشد. روش پژوهش و روش نمونه گيري؛ روش پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري بود. روش نمونه‌گيري در پژوهش حاضر به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس و به شكل خوشه اي است. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه طلاق عاطفي جان گاتمن (1994)، پرسشنامه صميميت زناشويي واكر وتامپسون (1983)، پرسشنامه تعهد زناشويي آدامز و جونز (1977) استفاده شد. جامعه آماري و نمونه؛ جامعه آماري اين پژوهش، زوجين متقاضي طلاق شهرستان بابل هستند كه در سال 1396- 1395 به كلينيك منجي، مهرآفرين و گنج مهر در شهرستان بابل مراجعه كردند واز ميان آنان 40 نفر را به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه 20 نفري آزمايش و كنترل قرارداديم. يافته ها؛ در پژوهش حاضر براي تحليل فرضيه از آزمون تحليل كواريانس (MANCOVA) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهشي رابطه معناداري را بين آموزش رويكرد زوج‌درماني شناختي – رفتاري بر كاهش طلاق عاطفي و افزايش صميميت و تعهد زناشويي آشكار ساخت ونشان داد كه آموزش اين رويكرد بر طلاق عاطفي،صميميت و تعهد زناشويي اثربخش است. بحث ونتيجه گيري؛ به طور كلي براساس نتايج بدست آمده مي توان نتيجه گرفت كه آموزش رويكرد زوج درماني شناختي – رفتاري موجب كاهش طلاق عاطفي و افزايش صميميت و تعهد زناشويي شده است واين اثرات تا مرحله ي پيگيري همچنان پايدار بوده است و لذا لزوم توجه درمانگران به خصوص مشاوران خانواده به اين عوامل را برجسته مي سازد.

۱۳۹۷/۱/۲۸

45669