P6

How to Apply the LinguisticPower of the Interrogator in the Framework of Discourse Analysis

كارشناسي ارشد

زبان شناسي همگاني

پيام نور بوشهر

اسفند ۱۳۹۵

۱۳۹۵/۱۲/۱۷

عالي

۱۴۰ ص

كرم پور،فاطمه

علوي ،فاطمه

۱۴۱تا ۱۴۴

زبان‌شناسي حقوقي؛ بازپرس؛ قدرت زباني؛ ابزارهاي زبان‌شناختي؛ تحليل گفتمان

عنوان پژوهش حاضر، بررسي چگونگي اِعمال قدرت زباني از سوي بازپرس در چارچوب تحليل گفتمان است. از آنجايي‌كه قدرت يكي از مفاهيم مهم در تحليل گفتمان انتقادي محسوب مي‌شود و موضوع مورد بررسيِ پژوهش اِعمال قدرت زباني از سوي بازپرس است، اين پژوهش در حوزه‌ي زبان‌شناسي حقوقي قرار مي‌گيرد. در پژوهش حاضر، نگارنده سعي دارد پس از معرفي زبان‌شناسي حقوقي و روابط ميان زبان و قدرت در گفتمان حقوقي، با استفاده از ابزارهاي زبان‌شناختي به بررسي و توصيف پرونده‌هاي قضايي بپردازد. در واقع، هدف از كاربرد ابزارهاي زبان‌شناختي براي توصيف پرونده‌هاي قضايي، نشان‌دادن نقش زبان‌شناسي حقوقي در حل اين نوع پرونده‌ها است. به‌عبارت ديگر، هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي ابزارهاي زبان‌شناختي در جهت اِعمال قدرت زباني است كه بازپرس يا بازجوي پليس در مقابل متهم استفاده مي‌كند تا متهم را به سمت پاسخ مورد‌نظر سوق دهد. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع كيفي است. پيكره زباني پژوهش شامل پانزده متن بازجويي است كه به روش تصادفي از بين پرونده‌‌هاي قضايي موجود در دادسراهاي عمومي و انقلاب ايران انتخاب گرديده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه متهمين براي فرار از جرم اكتسابي و يا كمرنگ كردن جرم خود همواره به‌دنبال راهكارهايي همچون پنهان‌كاري، امتناع از پاسخ كه باعث نقض اصول همكاري گرايس به‌ويژه اصل كميّت مي‌شوند، و همچنين به انحراف كشاندن و طولاني كردن زمان بازجويي، و يا دادن اطلاعات ناقص به بازجوي پليس هستند. بازجوي پليس از شيوه‌هاي پرسشگري همچون پرسش‌هاي بسيار باز، با شدّت اجبار، هدايتگر، و طرح پرسش‌هاي مبتني بر پيش‌فرض و همچنين راهبردهاي زبان‌شناختي مانند پيش‌فرض، اصول همكاري گرايس، استلزام، تلويح، و اقناع را براي اِعمال قدرت زباني مورد‌استفاده قرار مي‌دهد كه اين ابزارهاي زبان‌شناختي در كشف جرم نقش به‌سزايي ايفا مي‌كنند

كليات پژوهش ،1-2 بيان مسئله ،1-3اهميت و ضرورت پژوهش ،اهدلف پژوهش ،1-5 سؤال‌هاي پژوهش، 1-7محدوديت‌هاي پژوهش ، 1-8كاربردهاي پژوهش ، ساختار پژوهش ،

45562