چكيده
هدف از اين تحقيق بررسي رابطه آمادگي جسماني با شاخص توده بدن و محيط كمر در پسران دانشآموز 8 تا 10 ساله شهر رشت بود. براي اين منظور تعداد 324 نفر از دانش آموزان با روش نمونهگيري خوشهاي – تصادفي انتخاب و در تحقيق شركت داده شدند. در ابتدا قد (13/7±36/138)، وزن (87/9±79/37)، شاخص توده بدن (71/3±50/19) و محيط كمر (08/9±22/67) آزمودنيها اندازه¬گيري و ثبت شد. سپس متغيرهاي آمادگي جسماني كه شامل آزمون¬هاي استاندارد يك دقيقه دراز و نشست، پرش طول ايستاده و دوي 4 در 9 متر رفتوبرگشت بود، اجرا شد و نتايج ثبت و تجزيهوتحليل شد. به دليل نرمال نبودن توزيع داده¬ها براي بررسي همبستگي بين آزمودنيهاي تحقيق از آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد (05/0P≤). نتايج مطالعه حاضر نشان داد بين ركورد دوي رفت و برگشت 4 در 9 متر و WC دانشآموزان ارتباط مثبت و معنيداري برابر با 35/0، بين ركورد پرش طول و WC ارتباط منفي و معنيداري برابر با 43/0- و بين ركورد دراز و نشست و WC ارتباط منفي و معنيداري برابر با 20/0- وجود داشت كه نشان ميدهد نمرات عوامل منتخب آمادگي جسماني با افزايش WC كاهش مييابند. همچنين بين ركورد دوي رفتوبرگشت 4 در 9 متر و BMI ارتباط مثبت و معنيداري برابر با 35/0، بين ركورد پرش طول و BMI ارتباط منفي و معنيداري برابر با 38/0-، بين ركورد يك دقيقه دراز و نشست و BMI ارتباط منفي و معنيداري برابر با 18/0-، بين آمادگي جسماني و BMI ارتباط منفي و معنيداري برابر با 15/0 و بين آمادگي جسماني و WC ارتباط منفي و معنيداري برابر با 23/0 وجود داشت. اين نتايج نشاندهنده نياز ضروري ارتقاي آمادگي جسماني در دانش¬آموزان ميباشد.
واژه¬هاي كليدي: محيط كمر، شاخص توده بدن، آمادگي جسماني.
