۲۲۰۹پ

Approach of Ibn-e Hazm in criticizing Holy Bible Torah & Gospels quartet

دكتري تخصصي (Ph.D)

كلام - فلسفه دين

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۸/۲۹

عالي

۲۳۲ص.

جلالي ، علي رضا

علمي ، قربان - مهدوي نژاد ، محمدحسين

۲۰۵-۲۱۲

Ibn-e Hazm, Torah, Gospels, Theory of knowledge (Epistemology), temperate fideism, criticism

ابن حزم ظاهري، در روزگار آشفتگي ها و نابساماني هاي سرزمين اندلس، نمونه اي از عالمان متعهدي بود كه منظومه ي فكري منسجمي را فراهم آورد. آن منظومه ي فكري محصول انديشه كردن او در وحي الهي، منطق ارسطويي و ديگر علوم اوائل بود. از مؤلفه هاي انديشه ي حزميه، نظريه هاي معرفت شناسي عام، ايمان گروي اعتدالي و زبان شناسي است. دو نظريه ي نخست او، محصول نقد انديشه هاي دو دسته از مردم اندلس بوده است كه بنابر نظر ابن حزم هر يك در حوزه ي معرفت شناسي ديدگاهي ناصواب داشته اند. او همچنين، با دقّت و جدّيت مثال زدني، هم به نقد محتوايي تورات موجود و اناجيل چهارگانه ي يهود و مسيحيت و هم به نقد بيروني اين نصوص پرداخته است. هدف اين رساله اثبات اين نكته است كه او حتي در نقد متون ياد شده نيز، همچون نقد بر انديشه هاي فقها و متكلمان مسلمان، تنها از مباني فكري و روش ظاهريه ي حزميه استفاده كرده است. ازاين رو، در نقد دروني و بيروني تورات و اناجيل، تمامي استدلال هاي او را بررسي كرده ايم. نتيجه ي اين بررسي نشان مي دهد كه استدلال هايش در اين نقد جز در موارد معدودي كه انديشه ي آن مأخوذ از معارف ديني اسلامي مي باشد بر بداهت عقل و اوائل حسّ مبتني است. بنابراين، او در نقد كتاب مقدس، از مباني معرفت شناسي و مباني كلامي، كه بنابر روش حزميه از وحي الهي گرفته شده و يا لااقل هم سو با آن است، استفاده كرده است. اين نتايج، جملگي بر درستي فرضيه هاي اين رساله دلالت دارد.

۱۳۹۶/۱۱/۲۴

45145