-
شماره راهنما
۲۱۹۳پ
-
پديد آورنده
محققيان ، نسيم
-
عنوان
مقايسه مقاومت به تنش شوري گياهچهها و كالوسهاي حاصل از گياه دارويي آويشن (Thymus vulgaris)
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
زيست شناسي گياهي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور اصفهان
-
سال تحصيل
۱۳۹۴
-
مشخصات ظاهري
۱۴۴ص.
-
استاد راهنما
رضوي زاده ، رويا
-
كتابنامه
۱۱۷-۱۳۵
-
توصيفگر فارسي
آويشن، باززايي، GC-MS، ريزازديادي، كالوس، كشت بافت
-
توصيفگر لاتين
thyme, regeneration, GC-MS, micropropagation, callus, Thymus vulgaris .tissue culture
-
چكيده
آويشن (Thymus vulgaris) يكي از شناختهشدهترين گياهان دارويي است، يك محصول گليكوفيت كه در كشورهاي آسيايي و اروپايي مصارف متنوعي در طب سنتي، صنايع غذايي، دارويي، بهداشتي و آرايشي دارد. تغييرات گسترده آب و هوايي كره زمين، بروز خشكسالي و تشديد تنش شوري، بازدارنده رشد رويشي آويشن است و بر سنتز متابوليتهاي ثانويه آن تأثير گذاشته و ارزش دارويي آن را كاهش ميدهد. در طول سالهاي اخير، روش كشت بافت در توليد گياهان برتر مقاوم به شوري از طريق گزينش، اهميت گستردهاي يافته است. در پژوهش حاضر، پروتكلهاي القاء كالوس، نگهداري و باززايي، اثرات NaCl بر جوانه زني بذرها و پارامترهاي فيزيولوژيكي گياهچههاي آويشن بررسي شد. مشاهده شد ريزنمونههاي ساقه آويشن در محيط كشت MS حاوي mgL-1 1 2,4-D در شرايط تاريكي در دماي ºC1±25 بيشترين كالوس را توليد كردند و محيط كشت MS، حاوي mgL-1 5/1 6-BA و mgL-15/0 كينتين، از نظر تمام پارامترهاي رشد مورد مطالعه با حداكثر راندمان 75 %، بهترين محيط كشت باززايي در مدت 35 روز بود. همچنين گياهچههاي آويشن در محيط كشت MS حاوي mgL-1 1 NAA، در مدت 35 روز، 95% ريشه زايي داشتند. بذرهاي آويشن در محيط كشت MS، در طي دو هفته 100% جوانه زني كردند و با افزايش غلظت NaCl در محيط كشت، جوانه زني به شدت كاهش يافت. افزايش غلظت NaCl در محيط كشت MS سبب كاهش طول و وزن تر اندام هوايي و ريشههاي گياهچههاي آويشن در طي 35 روز شد و سنتز پرولين، فنلها و كربوهيدراتهاي محلول را افزايش و سنتز كلروفيل a، كلروفيل b، كلروفيل كل و كاروتنوئيدها را در گياهچههاي آويشن در طي 35 روز كاهش داد. پس از 75 روز، گياهچههاي آويشن در محيط كشت MS حاوي 120 ميلي مولار NaCl زنده ماندند ولي سطح پروتئينها در گياهچهها كاهش يافت در حاليكه افزايش قابل توجهي در فعاليت آنزيمهاي آنتياكسيدان (كاتالاز، آسكوربات پراكسيداز و سوپراكسيداز ديسموتاز) ديده شد. همچنين كالوسهاي آويشن بهترين رشد را در محيط كشت MS بدون NaCl داشتند و افزايش غلظت NaCl در محيط كشت MS تا سطح 120 ميلي مولار در طي 75 روز تحمل كردند كه با كاهش سطح پروتئينها و افزايش قابل توجه فعاليت آنزيمهاي آنتياكسيدان (كاتالاز، آسكوربات پراكسيداز و سوپراكسيداز ديسموتاز) همراه بود، ولي در غلظتهاي بالاتر، وزن تر كالوسها به شدت افت كرده و كالوسها قهوهاي رنگ و نكروزه شدند. به بيان ديگر، ميتوان 120 ميلي مولار NaCl در محيط كشت را در كالوسهاي آويشن حد كشنده به حساب آورد. همچنين اثر احتمالي پيش تيمار %1 PEG در طي 5 روز و 5/0 ميلي مولار اسيد آسكوربيك در طي 24 ساعت قبل از كشت مورد مطالعه قرار گرفت. مشاهده شد با اعمال پيش تيمار %1 PEG در 120 ميلي مولار NaCl در محيط كشت MS، تغيير قابل توجهي در وزن تر كالوسهاي آويشن در طي 50 و 75 روز ديده نشد ولي كالوسها كمتر قهوهاي رنگ و نكروزه شدند. همچنين سطح فعاليت كاتالاز، آسكوربات پراكسيداز و سوپراكسيداز ديسموتاز، در پاسخ به پيش تيمار 1% PEG افزايش يافته است. پيش تيمار اسيد آسكوربيك با غلظت 5/0 ميلي مولار تأثير موثري در تحمل به شوري نداشته، بلكه موجب نكروزه شدن كالوسها در طي 50 روز شد. تنش شوري سطح سنتز متابوليتهاي ثانويه به ويژه تيمول، پيسيمن و گاماترپينن را افزايش داده است.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۶/۱۱/۱۶
-
شماره ركورد
44963
-
لينک به اين مدرک :
