۲۱۸۰پ

Measure progress toward Urban development plan The Master Plan of Bijar

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور بيجار

۱۳۹۴

۱۴۰ص.

اميريان ، سهراب

مير موسوي ، سيدحسين

۱۲۱-۱۲۷

يكي از مطالعات اساسي در جهت شناخت شهر و نحوه پراكندگي فعاليّت ها در شهر، مطالعه نحوه استفاده از زمين هاي شهري است، رشد و تحول سريع شهرها در قرن اخير و به خصوص در چند دهه اخير باعث رواج طرح هاي شهري براي موزون ساختن توسعه هاي شهري شده است. طرح هاي جامع شهري به عنوان مهم ترين ابزار مديريتي در مقياس شهر در طي چند دهه كه از ظهور آن مي گذرد با مسائلي روبرو بوده كه دستيابي به اهداف و نتايج مد نظر خود را با كمرنگي همراه كرده است. بنابراين هدف پژوهش حاضر سنجش ميزان تحقق طرح هاي توسعه شهري(طرح جامع شهر بيجار) مي باشد. روش پژوهش رساله حاضر از نوع توصيفي- مقايسه اي خواهد بود و ابزار پژوهش نيز مطالعات اسنادي و ميداني مي باشد. روش تحليل داده ها به صورت روش «ارزيابي پس از اجرا» و روش «ماتريس اهداف- اقدامات» مي باشد. قلمرو زماني تحقيق بازه زماني طرح جامع شهر بيجار (1387- 1393) مي باشد و حدود مكاني تحقيق محدوده قانوني شهر بيجار و محدوده موضوعي پژوهش نيز ابعاد فضايي- كالبدي طرح جامع مصوب شهر بيجار مي باشد. ابعاد كالبدي فضايي شهر بيجار در چهار محور اساسي و هفت شاخص كليدي مورد مطالعه قرار گرفت. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه در شاخص محله بندي و تقسمات كالبدي شهري و گذربندي دسترسي هاي محلي طرح جامع شهر بيجار توانسته است به اهداف اساسي خود دست يابد. در محورهاي ساخت شهر و تراكم مسكوني و همچنين سطوح و سرانه هاي كاربري هاي شهري نيز طرح جامع شهر بيجار نتوانسته به خوبي به اهداف اساسي خود برسد. در شاخص هاي شبكه ارتباطي شرياني درجه يك و درجه دو، طرح جامع تاحدود كمي توانسته است به اهداف خود برسد. در نهايت با توجه به نتايج ماتريس اهداف اقدامات مي توان گفت طرح جامع شهر بيجار نتوانسته است به اهداف اساسي خود به طور كامل دست يابد.

۱۳۹۶/۱۱/۱۴

44900