۲۲۸۲۹پ

Comparative Study Of The Monopoly Clauses Of The Written Text Of The Contract

كارشناسي ارشد

حقوق خصوصي

مركز تهران جنوب

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۰۹/۰۸

خوب

۱۲۸ص

سلطان احمدي

ايرانشاهي

۱۲۰-۱۲۶ص

contract, condition, exclusivity of the written content, in writing, sovereignty of will

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

در قراردادها به ويژه قراردادهاي تجاري معمولاً دو شرط درج مي شود كه هر دو در مكتوب بودن مشترك هستند.يكي از اين شروط مربوط به مفاد غيركتبي قراردادي تا زمان انعقاد قرارداد است و شرط ديگر مربوط به اصلاح،تغيير،تمديد.... وبعد از انعقاد قرارداد است كه اولي شرط انحصار كتبي نامگذاري شده كه به موجب آن مفاد غيركتبي قرارداد در قرارداد تأثيري ندارند و شرط دوم،شرط انحصار مكتوب بودن ابراز اراده ناميده شده كه به موجب آن هرگونه تغيير و اصلاح و.... بايد مكتوب باشد. به صورت كلي اين شروط گاه قاعده شكلي هستند و در مقام ايجاد اماره اي مبني بر اينكه ابراز اراده ي غيرمكتوب واقع نشده است مگر اينكه ابراز كننده وقوع ابراز اراده ي غيرمكتوب را ثابت نمايد و در معناي ديگر شرط معتبر است و اراده ي غير مكتوب اعتبار ندارد مگر آنكه با توافق بعدي شفاهي يا كتبي طرفها،ابتدا شرط انحصار به صورت صريح يا ضمني اقاله شده سپس آن مفاد غيرمكتوب معتبر مي گردد.شرط در هر يك از نظامهاي مورد مطالعه در يكي از اين دو معنا به كار رفته است. شرط كتبي در حقوق انگليس و اصول اروپايي شرطي شكلي و اثباتي است و تنها اماره اي بر عدم ابراز اراده ايجاد مي كند كه خلاف آن قابل اثبات است.در حقوق آمريكا و اصول بازرگاني و كنوانسيون وين كه شرط معتبر و مؤثر است طرفها با توافق بعدي مي توانند شرط را اسقاط كرده اراده ي غيرمكتوب را معتبر نمايند.

۱۳۹۶/۱۰/۲۶

44679