22766پ

كارشناسي ارشد

روان‌شناسي عمومي

مركز تهران جنوب

1389

1389/10/25

خوب

140ص

مهناز علي اكبري دهكردي

فرهاد شقاقي

123-139ص

: Job satisfaction - Personality characteristics - Job stress

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

زمينه و هدف: رضايت شغلي يكي از موضوعات مهم در بحث حفظ و نگهداري منابع انساني يك سازمان مي باشد. عوامل دروني و بيروني متعددي مي توانند در رضايت شغلي موثر باشند. اين پژوهش سعي دارد، دو عامل موثر در اين مقوله را كه شامل ويژگي هاي شخصيتي و استرس محيطي مي باشد، را مورد بررسي قرار دهد. روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع همبستگي چند متغيري است و نمونه اي به حجم 482 نفر از كاركنان سازمانهاي دولتي شهر تهران به روش تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه پنج عامل شخصيت نئو ، پرسشنامه رضايت شغلي و پرسشنامه استرس شغلي اسپيو به عنوان ابزار استفاده گرديد. يافته ها: جهت تحليل آماري داده ها از روش همبستگي پيرسون و تحليل چند متغيري رگرسيون استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين ويژگي هاي شخصيتي كاركنان با رضايت شغلي رابطه معني دار وجود دارد به اين ترتيب كه مولفه روان آزرده گرايي با رضايت شغلي رابطه منفي معني دار و بقيه مولفه هاي شخصيت با رضايت شغلي رابطه مثبت معني دار دارند. ولي فقط دو عامل توافق و وجداني بودن در پيش بيني رضايت شغلي سهيم هستند. همينطور مولفه هاي استرس شغلي با رضايت شغلي رابطه معني دار دارند و رضايت شغلي را پيش بيني مي كنند. نتيجه گيري: اگر بين محيط و الگوهاي محيطي با ويژگي هاي شخصيتي كاركنان هماهنگي وجود داشته باشد، آنگاه خرسندي و رضايت شغلي ايجاد مي شود و زمينه پيشرفت در فعاليت هاي شغلي و اجتماعي، كاهش استرس هاي شغلي و بالارفتن بهره وري در سازمان را براي كاركنان و سازمان به ارمغان مي آورد.

1396/08/09

43381