چكيده
صنعت گردشگري به عنوان يكي از منابع مهم ايجاد درآمد، اشتغال زايي و توسعه زير ساخت هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي، قانوني و تكنولوژيكي براي نيل به توسعه پايدار محسوب مي شود. در جهان متحول امروز، پايداري به عنوان رويكردي اساسي جهت توسعه گردشگري داراي اهميت بسيار زيادي است و گردشگري پايدار به عنوان مفهومي نوين براي مقابله با آثار مخرب توسعه گردشگري بر محيط هاي طبيعي، اجتماعي و اقتصادي مطرح مي باشد. صنعت گردشگري در ايران، عليرغم داشتن جاذبه ها و پتانسيل هاي فراوان نقش بسيار ناچيزي در اقتصاد و توسعه كشور دارد. شهر شيراز نيز، داراي جاذبه هاي طبيعي، تاريخي و فرهنگي بسياري براي جذب گردشگران است، اما عليرغم شكوفايي اين كاركردها و قابليت ها نتوانسته است به جايگاه واقعي خود دست يابد و صنعت گردشگري خود را متحول سازد. پژوهش حاضر كه با هدف تدوين راهبردهايي جهت توسعه گردشگري پايدار شهر شيراز بر اساس رويكرد SWOT صورت گرفته است، به دنبال شناخت عوامل دروني و بيروني مؤثر بر صنعت گردشگري شهر شيراز است. با توجه به اينكه پژوهش به صورت آميخته اكتشافي است از دو مجموعه روش هاي كيفي و كمي جهت گردآوري اطلاعات استفاده شده است. در بخش كيفي پژوهش با استفاده از روش فراتركيب عوامل مؤثر شناسايي شد و برپايه نظر 18 نفر از خبرگان مدل نهايي طراحي گرديد و در بخش كمي با استفاده از روش پيمايشي نظر 82 نفر از كارشناسان آشنا به گردشگري جهت شناخت وضعيت موجود عوامل شناسايي شده در صنعت گردشگري شهر شيراز بررسي گرديد. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه با توجه به غلبه نقاط ضعف بر قوت و همچنين تهديدها بر فرصت ها در صنعت گردشگري شهر شيراز، مطابق ماتريس داخلي و خارجي مي بايست راهبردهايي را در اولويت قرار داد كه هدف حفظ و نگهداري وضع موجود است و از آن جايي كه بر طبق اين ماتريس جايگاه صنعت گردشگري اين شهر در موقعيت تدافعي قرار گرفته است، مناسب ترين نوع راهبرد توسعه گردشگري پايدار شهر شيراز بكارگيري راهبرد WT است، كه بر اساس اين راهبرد تلاش اصلي تصميم گيران كم كردن نقاط ضعف داخلي و پرهيز از تهديدات ناشي از محيط خارجي است.
