HD 159

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش منابع انساني

رشت

94/5/14

مهناز همتي نوعدوست گيلاني

سيديحيي سيددانش

همتي نوعدوست گيلاني،مهناز،راهنما , سيددانش،سيديحيي،مشاور

كارآفريني، مفهومي است كه همراه با خلقت بشر وجود داشته است. به تعبيري ديگر، كارآفريني، كانون و مركز ثقل كار و تلاش و پيشرفت بشر در عصر مدرنيته، تلقي مي‌شود. به زبان ساده، ”كارآفريني“ همان فرايند تاسيس و يا توسعه كسب‌وكار، برمبناي يك فكر و ايده نو است. كارآفريني، به منظور رشد و نمو در جوامع، نيازمند وجود فرهنگ خاصي است. پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر كارآفريني سازماني در مجموعه شركت هاي داروسازي خوارزمي استان تهران به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كاركنان دست اندركار در حوزه ي كارآفريني درون سازماني در مجموعه شركت هاي داروسازي خوارزمي (51 نفر) مي باشد كه به روش سرشماري انتخاب شدند. ابزارهاي اين تحقيق شامل دو پرسشنامه استاندارد شده فرهنگ سازماني (دنيسون) و پرسشنامه كارآفريني سازماني (آنتونيك و هيسريچ) مي باشد كه از روايي و پايايي مناسبي برخوردار مي باشد. در اين تحقيق، آزمون فرضيه هاي تحقيق از طريق ضريب همبستگي با استفاده از نرم افزار SPSS 20 انجام گرديد. مقدار ضريب همبستگي بين دو متغير برابر با 0.877 مي باشد كه نشان دهنده رابطه قوي بين فرهنگ سازماني و كارآفريني سازماني مي باشد. نتايج، همبستگي بين متغيير ها را نشان مي دهد. كه ابتدا مؤلفه سازگاري به عنوان قوي ترين متغير پيش بين و به ترتيب انطباق پذيري ، درگير شدن در كارو رسالت وارد مدل شدند.

42426