پ.ع.1131

Evaluation of Between Buffer in Critical Chain Management And Earned Value Management

كارشناسي ارشد

مهندسي عمران (مهندسي مديريت و ساخت)

مركز كرج

95

26/03/95

عالي

81ص.

قدوسي، پرويز

نصيرزاده، فرناد

ص:80-81

پ استاد راهنما قدوسي ، پرويز , پ استاد مشاور نصيرزاده، فرناد

كاربرد تئوري محدوديت ها در مديريت پروژه ، معروف به زمانبندي زنجيره بحراني ، به عنوان يكي از محبوبترين رويكردهاي مديريت پروژه مطرح است. تكنيك زنجيره بحراني جهت غلبه بر عدم قطعيت هاي حاكم بر يك پروژه ، پيشنهاد مي شود. با توجه به اهميت چرخه فعاليت هاي ساختماني در هزينه ، زمان و كيفيت پروژه مربوطه ، سالانه شاهد تلاش ها و بكارگيري روش هاي متنوع و نويني براي بهبود هزينه و زمان در صنعت ساخت هستيم. در اين مطالعه با توجه به بررسي صورت گرفته و داده هاي آماري جمع آوري شده مشخص گرديد. روش مورد استفاده مسير بحراني در كنترل زمان بندي و هزينه صحيح نمي باشد و داراي تخمين مدت زمان بيشتري مي باشد كه به دلايل همچون : تخمين اغراق آميز مدت فعاليتها ، زمان ايمني مدير ، قيد اعمل شده از طرف مديريت ارشد و چند وظيفه اي شدن مي باشد كه البته رفتار هاي منابع انساني از جمله : قانون پاركينسون و سندروم دانشجويي نقش بسزايي در اين تخمين دارند. با اعمال مديريت زنجيره بحراني باعث جلوگيري از عوامل موثر ذكر شده در بالا و در نظر گرفتن ذخيره زماني مناسب جهت كنترل زمان بندي و هزينه به درستي انجام مي گيرد. طبق پياده سازي صورت گرفته زنجيره بحراني و مسير بحراني به وسيله شبيه سازي نتايج بدست آمده بهبود 31% در كاهش زمانبندي در پروژه هاي ساخت را نشان مي دهد. ارتباط دو تكنيك مديريت زنجيره بحراني و مديريت ارزش كسب شده با استفاده از مزيتهاي هر دو تكنيك و ارائه روش جديد و كاربردي جهت مديريت پروژه مي باشد.

12/06/96

كشت كار، زهرا

42420