تربيت كودك در دوره ي سيادت (هفت سال اول زندگي) از منظر قرآن و حديث با تأكيد بر سخنان امام علي (عليه‌السلام)

تربيت در دوران كودكي به ويژه 7 سال اول زندگي( دوره سيادت)،‌ پايه‌ريزي شخصيت هر انساني را به دنبال دارد و مقيد شدن تربيت به آ‌موزه‌هاي ديني و دستورات رسيده از ائمه معصومين (عليهم السلام) رمز دست‌يابي به آرامش، سعادت و كمال مطلوب در هر دو سرا است. دامنه‌ي اين پژوهش از بدو تولد تا پايان هفت سال اول زندگيست كه در آن به بحث تربيت و مفهوم آن از جنبه‌ي لغوي و اصطلاحي پرداخته شده است و به ابعاد تربيت و مراحل تربيت و ويژگي‌هاي مربي، زمان تربيت از آغاز و تداوم آن و به عوامل مؤثر در تربيت كودك، وراثت، خانواده و محيط و اثرات آنها در تربيت كودك اشاره شده است. همچنين به نقش پدر و مادر و برتري نقش مادر بر نقش پدر به لحاظ دوران حمل و شيردهي در تربيت و اصول و شرايط شير دادن و ارزشي كه در قرآن و روايات براي شير مادر در دوران شيردهي بيان شده پرداخته است. در ادامه به آداب و تعاليم اسلام در هنگام تولد از جمله پذيرش و نامگذاري كودك، انجام مراسم مذهبي، محبت، تكريم، تشويق‌، تنبيه و وفاي به عهد نسبت به كودك در اين هفت سال پرداخته است و در نهايت به عوامل مؤثر محيطي در كودك و نمونه‌هايي از تربيت ديني در قرآن، سنت و جامعه‌ي اسلامي مورد بررسي قرار گرفته است. و در آخر به اين نتيجه رسيده كه از منظر قرآن و روايات به ويژه در سخنان اميرالمومنين علي عليه السلام تربيت در دوران هفت ساله‎ي سيادت از مهم ترين مقاطع سني رشد به شمار مي رود و نقش وراثت و محيط و خانواده از عوامل اصلي موثر در اين مورد است. باشد كه بدين وسيله شناخت كافي براي زوج‌هاي جوان، بخصوص مادران حاصل شود و بتوانند با تأسي از شيوه‌ي رفتاري قرآن و روايات نقش بهتري در تربيت كودكان خود براي جامعه‌ي اسلامي داشته باشد.

1396/5/23

41992