چكيده
پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين استرس شغلي و كيفيت زندگي مربيان تربيت بدني شهرستان فردوس مي پردازد. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل اداره ورزش و جوانان سرايان، فردوس، دبيران تربيت بدني قاين، بشرويه و طبس مي باشد كه تعداد 50 نفر به عنوان نمونه تحقيق مشخص شدند. به منظور بررسي استرس شغلي از پرسشنامه 57 سوالي استرس شغلي فليپ ال زايس (1992) استفاده گرديد و جهت بررسي كيفيت زندگي از پرسشنامه 26 سوالي كيفيت زندگي كه به پرسشنامه WHOQOL-BREF مشهور است استفاده گرديد. نتايج پژوهش حاكي از اين است كه با افزايش نمره كل استرس شغلي نمره سلامت جسماني، سلامت رواني، سلامت محيط و كيفيت زندگي كاهش و با كاهش نمره كل استرس شغلي نمره اين مولفه ها در مربيان ورزش افزايش مي يابد ولي مشخص شد كه افزايش يا كاهش استرس شغلي تاثيري بر روابط اجتماعي مربيان و دبيران ورزش ندارد.