-
شماره راهنما
1193پ
-
پديد آورنده
ايماني فر ، حميدرضا
-
عنوان
مقايسه خانواده درماني ساختاري، واقعيت درماني و درمانگري تلفيقي بر متغيرهاي روانشناختي در زنان با تعارضات زناشويي
-
عنوان به انگليسي
Compare structural family therapy, reality therapy and combination therapy on psychological variables in women with marital conflicts
-
مقطع تحصيلي
دكتري تخصصي (Ph.D)
-
رشته تحصيلي
روانشناسي عمومي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركزتحصيلات تكميلي تهران
-
سال تحصيل
1395
-
مشخصات ظاهري
320ص.
-
استاد راهنما
آقايوسفي ، عليرضا
-
استاد مشاور
فتحي آشتياني ، علي - علي اكبري ، مهناز
-
كتابنامه
232-271
-
توصيفگر فارسي
تعارضات زناشويي، خانواده درماني ساختاري، درمان تلفيقي، واقعيت درماني
-
توصيفگر لاتين
combination therapy, reality therapy, marital conflict, structural family therapy.
-
چكيده
بيان موضوع: اين پژوهش به بررسي و مقايسه پيامدهاي درمانگري يك رويكرد سيستمي(خانواده درماني ساختاري)، يك رويكرد غير سيستمي( واقعيت درماني گلاسر) و تلفيق انتخابي آن دو بر متغيرهاي روانشناختي در زنان با تعارضات زناشويي پرداخته است.
روش: در اين تحقيق نيمه آزمايشي كليه زنان با تعارضات زناشويي شديد در شهرستان فسا كه شرايط ورود به پژوهش را داشتند، جامعه آماري پژوهش را تشكيل دادند. آزمودنيها به صورت فراخوان به مركز مشاوره دعوت شدند و با مصاحبه نيمه ساختاريافته و پرسشنامه تعارضات زناشويي، 50 آزمودني انتخاب گرديدند كه در سه گروه درماني و يك گروه كنترل به صورت تصادفي جايگزين شدند.13 نفربه روش خانواده درماني ساختاري، 13 نفر به روش واقعيت درماني و 12 نفر به روش درمان تلفيقي، ده جلسه درمان را به پايان رساندند. 12 نفر نيز در گروه كنترل قرار داشتند. متغيرهاي وابسته پژوهش شامل؛ تعارضات زناشويي، بهزيستي اجتماعي، پرسشنامه چند محوري باليني ميلون 3، سبك هاي اسنادي پيرسون و سليگمن و ادراك زمان بود. داده ها نيز با آزمون فريدمن و Q كوكران مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: يافته ها نشان داد كه اين سه رويكرد درماني باعث كاهش معنادار تعارضات زناشويي زنان و مردان و كاهش معنادار پنج زير مقياس نشانگان باليني و اختلالات شخصيت، و كاهش معنادار اشتباهات تشخيص ادراك زمان به روش مقايسه اي در زنان گرديد. همچنين اين سه رويكرد درماني باعث افزايش و بهبود پيوستگي اجتماعي و انسجام اجتماعي و دو زير مقياس سبك اسناد در زنان گرديد. البته در تمام موارد فوق تفاوتي بين اثربخشي رويكردهاي درماني مشاهده نشد.
نتيجه گيري: در اين تحقيق، هر چند كه اثر بخشي مداخلات درماني حاضر، در درمان تعارضات زناشويي تاييد گرديد، اما شواهدي از برتري يك رويكرد درماني سيستمي بر يك رويكرد غير سيستمي بدست نيامد. همچنين شواهدي از برتري درمان تلفيق انتخابي از دو رويكرد نيز به دست نيامد، از اين رو نظريه سطوح جايگزين مداخله (ALI) كه به برتري رويكردهاي تلفيقي اشاره دارد نيز تاييد نگرديد.
-
تاريخ نمايه سازي
1396/2/23
-
شماره ركورد
41082
-
لينک به اين مدرک :