پ.ت.28

كارشناسي ارشد

تحقيقا ت آموزشي

پيام نورشيراز

96-1395

27/10/1395

161ص.

طالبي ، سعيد

محمودي ، سيروس

كتابنامه :ص.138-161

هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين تنيدگي با پيشرفت تحصيلي با تأكيد بر متغيرهاي واسطه‏اي درگيري، فرسودگي و خودكارآمدي تحصيلي در بين دانش‏آموزان مدارس متوسطه‏ي شهرستان داراب مي‏باشد. پژوهش حاضر، از لحاظ طرح، "كاربردي" و از لحاظ نوع پژوهش، توصيفي از نوع"همبستگي" مي‏باشد. جامعه‏ي آماري اين پژوهش، شامل كليه‏ي دانش‏آموزان مدارس متوسطه‏ي شهرستان داراب به تعداد 10753 نفر(5179 نفر پسر و 5574 نفر دختر) مي‏باشد كه براساس فرمول كوكران، 260 نفر از آن‏ها(170 نفر دانش‏آموزان متوسطه‏ي اول و 90 نفر دانش‏آموزان متوسطه‏ي دوم) به عنوان نمونه‏ي آماري انتخاب شدند. ابزار تحقيق شامل پرسشنامه‏ي تنيدگي تحصيلي هوايي(1390)، درگيري تحصيلي زرنگ(1391)، خودكارآمدي زاژاكووا و همكاران(2005)، فرسودگي تحصيلي شائوفلي و همكاران(2002) و همچنين، معدل پايان ترم دانش آموزان جهت سنجش پيشرفت تحصيلي آنان مي‏باشد. نتايج به دست آمده از تحليل مسير نشان داد كه بيشترين ضريب تأثير مستقيم به سمت پيشرفت تحصيلي و مربوط به خودكارآمدي تحصيلي است و كمترين ضريب تأثير مستقيم نيز به سمت پيشرفت تحصيلي و مربوط به تنيدگي تحصيلي مي‏باشد و متغيرهاي خودكارآمدي تحصيلي، فرسودگي تحصيلي و درگيري رفتاري در رابطه‏ي ميان تنيدگي تحصيلي و پيشرفت تحصيلي نقش ميانجي‏گري ايفا مي‏كنند. طبق يافته‏ها مي‏توان نتيجه گرفت كه تنيدگي تحصيلي، علاوه بر تأثير مستقيم، داراي تأثير غيرمستقيم بر پيشرفت تحصيلي دانش‏آموزان نيز بوده و با تأثيرگذاري بر ميزان خودكارآمدي و درگيري رفتاري دانش‏آموزان مي‏تواند باعث كاهش يا افزايش پيشرفت تحصيلي آنان در مدرسه شود.

41053