1131پ

The role of repentance on the fall of extent from the perspective of Shiite jurisprudence an​d enacted Law

كارشناسي ارشد

الهيات و معارف اسلامي

دانشگاه پيام نور ساري

1395

271ص.

مبيني سوچلمائي ، حسن

حاجيها ، عباس

225-252

Repent, fall of extent, Shiite Jurisprudence, enacted Law

يكي از مباحث مهم در فقه اسلامي «توبه» مي باشد. توبه در لغت به معني بازگشت يا رجوع است و از نظر اصطلاحي عبارت است از ندامت و پشيماني بر اعمال گذشته و تصميم بر عدم بازگشت به گناه. همچنين توبه يك نهاد مهم، ضروري و حياتي است كه امت اسلامي در هر عصري نيازمند آن است؛ در دين مبين اسلام، توبه جايگاه ويژه اي دارد، به گونه اي كه با تأملي در آيات و روايات و سخنان فقهاي اسلام، استنباط مي شود كه براي توبه، ندامت حقيقي و عزم بر ترك گناه براي هميشه كافي است و انجام آن نياز به لفظ و اعمال خاصي ندارد. همچنين بوسيله توبه مجرم مي تواند از اعمال خود اظهار ندامت نموده و در اصلاح خويش بكوشد و هدف از توبه جلوگيري از تكرار جرم و اصلاح مجرمين است. اين تحقيق در چهار فصل انجام شده است كه در فصل اول، به بررسي مفاهيم توبه، حقيقت توبه و مراتب آن و در فصل دوم، به اهميت توبه و وجوب آن در بين احكام تكليفيه، در فصل سوم، به شرايط پذيرش توبه در منابع فقهي و مقررات قانوني، سياست كيفري و جايگاه توبه در قوانين موضوعه ايران، و همچنين در فصل چهارم، به نقش توبه در سقوط حد از ديدگاه فقه اماميه و حقوق موضوعه پرداخته شده است. در پايان دانشجو به اين نتيجه رسيده است كه توبه رافع مسئوليت كيفري در جرائـم حق الله بوده و توبـه قبل از اثبات جرم را موجب سقوط حد مي دانند، لكن در جرايمي كه جنبه حق الناس دارند موجب سقوط مجازات نيست. لازم به ذكر است كه توبه ي بعد از اثبات جرم توسط بينه را موجب سقوط مجازات نمي دانند و اگر بزهكار بعد از اقرار توبه كند، قاضي مخيّر است كه از ولي امر براي او تقاضاي عفو نمايد يا مجازات را در حق وي اعمال كند. اما توبه بعد از اقامه بينه هيچ اثر حقوقي ندارد. در پايان نيز در جريان تحقيق به ارائه راهكارها پرداخته شده است.

1396/2/9

40871