5782219

كارشناسي ارشد

ع.سياسي

تهران غرب

1395

16/11/1395

خوب

كريمي فيروزجائي، حسينعلي

قنبري، داريوش

دانشگاه پيام نور تهران غرب

زيبايي شناسي يكي از عرصه هاي شناخت ساختارهاي اجتماعي و سياسيهر جامعه اي به شمار مي رود و در يك ارتباط متقابل،عاملي تاثير پذير از ويژگي هاي ساخت اجتماعي نيز هست. از اين جهت، عناصر زيبايي شناسي در دوره ي قاجار، علاوه بر نمايان كردن ويژگي هاي ساختار اجتماعي در آن دوره، تاثيرات پذيرفته شده ي آن بعنوان مبناي توسعه و تحول اجتماعي را به نمايش مي گذارد. باين معني كه زيبايي بعنوان يك متغير در جامعه ايران دوره ي قاجاريه، بيان ديدگاه ها و نگرش هاي تثبيت گرديده در مناسبات قدرت در كنار تحولات مربوط به نوسازي در جامعه را عرضه مي كند. دوره قاجاريه بعنوان يكي از برش هاي تاريخي داراي اهميت خاصي از لحاظ زيبايي شناسي است و اين دوره به خوبي ،ارتباط متقابل ميان زيبايي شناسي و ساختار اجتماعي و سياسي را به نمايش مي گذارد. از اين رو، بررسي زيبايي شناختي دوره ي قاجاريه داراي اهميت بسزايي است. هدف از پژوهش حاضر ايجاد ارتباط متقابل ميان زيبايي شناسي و ساختار اجتماعي و سياسي در دوران قاجاريه است. سوال اصلي پژوهش اين است كه شرايط اجتماعي – سياسي و مناسبات قدرت در عصر قاجار چه تاثير متقابلي با زيبايي در ابعاد جنسي، پوشش و هنر داشته است. فرضيه پژوهش، اين است كه تحول در شرايط اجتماعي و مناسبات قدرت، نوع خاصي از زيبايي را در عصر قاجار باعث گرديده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصيفي-تحليلي در كنار بهره گيري از متون معتبر به اين نتيجه رسيده است كه ويژگي اصلي زيبايي شناسي در دوران قاجاريه متاثر از ساختار سياسي و اقتصادي در جامعه قاجاريه بوده است و سبك هاي زيبايي با قدرت و مجموعه ي مناسبات آن در ارتباط بوده است؛به گونه اي كه هر سبك زيبايي بيانگر نوع طبقه و ارتباط با دستگاه قدرت به شمار مي رود.

07/12/1395

40237