PIR5

Metafiction in Persian Short Stories

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور بوشهر

آذرماه94

عالي

378ص.

جاهدجاه, عباس

جعفري, سياوش

378-370ص

داستان¬كوتاه ايراني، داستان¬هاي پسامدرن، فراداستان، فراداستان تاريخ¬نگارانه، فراداستان نامه¬نگارانه.

فراداستان، شيوه¬اي از داستان¬پردازي در سبك پسامدرن است كه در سه دهه اخير در ايران به آن اهميت خاصي نشان داده شده است؛ عليرغم اين توجه، در خصوص تعريف و ماهيت و كاركرد فراداستان چالش¬هايي وجود دارد.در اين پژوهش سعي شده است كه شگردهاي خلق فراداستان، شيوه¬هاي شناسايي آن و چگونگي نقد فراداستان، ارتباط يا عدم ارتباط فراداستان با ساير شيوه¬هاي پسامدرني، بررسي و تشريح گردد. و جايگاه آن در ادبيات داستاني معاصر و موفقيت يا عدم موفقيت نويسندگان فراداستان در پرورانيدن شگردهاي فراداستاني مورد بررسي و كنكاش قرار گرفته، تشريح و تبيين گردد. جهت نيل به اين اهداف، نظر به اهميت شناخت پسامدرن و شيوه¬هاي داستان-پردازي در اين سبك به عنوان پيش¬درآمد براي شناخت فراداستان، ابتدا به تبيين و توضيح پسامدرن سپس فراداستان ، فراداستان¬ تاريخ¬نگارانه و فراداستان نامه-نگارانه تشريح و توضيح داده شده است. براي سنجش ميزان كاربرد مؤلفه¬هاي شناسايي شده در در داستان¬هاي كوتاه فراداستان¬نگاران ايراني تعداد بيست داستان كوتاه از نويسندگان ايراني در رده¬هاي مختلف سني و رتبه¬هاي متفاوت نويسندگي با در نظرگرفتن موقيعت¬هاي جغرافيايي متفاوت انتخاب و بررسي گرديده است. با مدنظر قراردادن نمونه¬هاي منتخب، مواردي از قبيل؛ ارتباط فراداستان با ساير شيوه¬هاي داستان¬هاي پسامدرني، برجسته¬بودن مؤلفه-هاي فرمي نسبت به مؤلفه¬هاي محتوايي، تمايل نويسندگان به پردازش مسايل ايدئولوژيك در فراداستان، گرايش نويسندگان به استفاده از زباني شعرگونه در نوشتار ، برجسته بودن نگاه انتقادآميز در ابعاد سياسي، اجتماعي و ادبي، استفاده از نشانه¬ها و نمادها، و برجستگي مؤلفه¬هاي فرمي به خوبي قابل دريافت و تشخيص هستند.

فصل اول: كليات, فصل دوم, مباني نظري وپيشينه ي تحقيق, فصل سوم:شناسايي فراداستان, فصل چهارم: برسي و تحليل داستان, فصل پنجم: نتايج و پيشنهادها, فصل ششم, منابع و مآخذ

95/10/08

39480