چكيده
در سالهاي أخيرتغييرات آب وهوايي سبب نگرانيهايي در جامعه ي بشري گرديده است.دما به عنوان يك عنصر اساسي درآب وهوا،همواره در كانون توجه محققان قرار داشته است.لذا بررسي روند زماني در اين متغير مي تواند در تشخيص تغييرات اقليمي موجود در يك منطقه كمك نمايد.
هدف از اين پژوهش تحليل روند دامنه دما در ايستگاه¬هاي منتخب استان فارس با استفاده از آزمون من – كندال مي باشد.دامنه دما كه اختلاف دماي گرمترين وسردترين ساعات شبانه روز را مشخص مي كند مي تواندبه عنوان يك شاخص مناسب در تغييرات اقليمي بررسي گردد.جهت انجام اين موضوع ابتدا آمار دماي روزانه و ماهانه 24 ايستگاه هواشناسي براي بررسي روند دردامنه دما مورد مطالعه، و در نهايت 9 ايستگاه هواشناسي كه داراي بيشترين طول دوره آماري تقريبا" يكسان از سال (1393-1373) به ميزان 20 سال بوده اند انتخاب گرديد.همگني داده ها با استفاده از آزمون ران تست انجام شد وسپس روشهاي تحليل من – كندال و شيب خط سن ودرنهايت ترسيم نمودارهاي سري زماني دامنه دما، نقشه هاي پهنه بندي دامنه دماي ايستگاههاي مورد مطالعه انجام گرفت.
نتايج نشان مي دهد كه دامنه دما در ايستگاههاي آباده و لامرد فاقد روند ودر ساير ايستگاههاداراي روند بوده،كه روند به صورت الگوي كاهشي وافزايشي مي باشد.ايستگاههاي (داراب، سد درود زن، شيراز) داراي روند افزايشي و (فسا، فيروزآباد، لار و ني ريز) داراي روند كاهشي مي باشند. سطح معني داري در اين آزمون 95% در نظر گرفته شده است.اين بدان معني است كه در بيشترمناطق مورد مطالعه طي اين دوره آماري دامنه دماداراي روند بوده است. نتايج حاصل از نقشه هاي پهنه بندي دامنه دما نيز حاكي از آن است كه،بيشترين تغييرات دامنه دما مربوط به ايستگاههاي جنوب استان فارس مي باشدبه طوريكه هرچه ازقسمتهاي جنوبي استان به طرف شمالغرب وغرب استان پيش مي رويم روند دامنه دما كاهش مي يابد.
