22457پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

مركز تهران جنوب

1394

1395/05/20

عالي

257ص

تقي زاده، محمد احسان

رحمانيان، مهديه

243-256ص

logotherapy, marriage conflicts, positive self-concept

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

اين پژوهش به منظور مطالعه تأثير معنا درماني بر كاهش تعارضات زناشويي و افزايش خود پنداره در زنان متقاضي طلاق صورت گرفته است. روش اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي و طرح تحقيق آن پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل مي باشد. جامعه آماري پژوهش متشكل از كليه زنان ايراني است كه به علت تعارضات زناشويي خويش در سال 1394 در فاصله زماني 3 ماه به كلينيك مشاوره زناشويي شهر بولونيا واقع در كشور ايتاليا مراجعه نمودند. براي نمونه گيري از روش تصادفي استفاده شد ابتدا كليه اين زنان كه تعداد آنها 62 نفر بود به پرسش نامه تعارضات زناشويي و پرسشنامه خودپنداره پاسخ گفتند و 41 نفر از آنها داراي نمره تعارضات زناشويي پايين و خودپنداره پايين بودند كه از بين آنها 30 نفر به طور تصادفي ساده انتخاب شده و به طور تصادفي ساده در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش عبارت است از پرسشنامه تعارضات زناشويي (MCQ) پرسشنامه خودپداره را حرز و پس از آموزش مجدداً تعارضات زناشويي و خودپنداره اعضاي هر دو گروه مورد اندازه گيري قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان داد فرضيه هاي تحقيق تأييد شدند. به سخن ديگر تحليل كوواريانس نشان داد كه معنا درماني موجب كاهش تعارضات زناشويي و افزايش خودپنداره مثبت در زنان متقاضي طلاق گرديده است.

1395/09/21

39128