880پ

Determine the extent ofdiversity inrice germplasmusingSSR markersandAFLPHashemi

كارشناسي ارشد

بيوتكنولوژي كشاورزي

دانشگاه پيام نور اصفهان

1393

171ص.

ترنگ ، عليرضا

انتشاري ، شكوفه

137-149

برنج از گياهان زراعي مهم ايران محسوب مي شود و در مناطق مختلف جغرافيايي كشت مي شود اين امر مي تواند سبب ايجاد تنوع ژنتيك در آن گردد. در اين پژوهش ميزان تنوع موجود در ژرم پلاسم برنج هاشمي با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره و AFLP مورد بررسي قرار گرفت.جمعيتي از 35 نمونه برنج هاشمي از مناطق مختلف استانهاي گيلان و مازندران انتخاب گرديد و توسط21 نشانگر ريزماهواره و 12 جفت آغازگر AFLP مورد ارزيابي قرار گرفت. از 21 نشانگر ريزماهواره كه با استفاده از ژل آكريل آميد الكتروفورز شد 16 نشانگر چندشكل و 5 نشانگر تك شكل بودند، كه در مجموع 40 نوار چند شكل مشاهده شد.تعداد آلل به ازاي هر جايگاه ژني در محدوده 2 الي 4 باند و بطور متوسط56/2 به ازاي هر جايگاه بود.بيشترين مقدار PIC مربوط به آغازگر RM441 با 697/0 بود. همچنين اين 35 نمونه با 12 جفت آغازگر AFLP مورد بررسي قرار گرفت كه 10 تركيب آغازگري باند هاي چند شكلي را نشان دادند و 2 جفت ديگر به دليل تك شكل بودن حذف گشتند. مجموع باندهاي قابل تشخيص 142 باند بود كه فقط 20 باند چند شكل بودند. تجزيه خوشه اي صفات مولكولي بر اساس ضريب تشابه جاكارد براي هر دو نشانگر نتايج تقريبا مشابهي نشان دادند. ميزان ضريب تشابه براي داده هاي حاصل از نشانگر ريزماهواره در محدوده 26/0 درصد تا 1 مي باشد و براي نشانگر AFLP در محدوده 21/0 درصد تا 1 بود. با توجه به نتايج به دست آمده از اين پژوهش مي توان گفت كه هر دو نشانگر ريزماهواره و AFLP براي تشخيص تنوع درون گونه اي ابزار كارآمدي مي باشند.

1395/9/21

39126