6070پ

كارشناسي ارشد

حقوق جزا و جرم شناسي

1390

117ص

قاسمي، ناصر

سوهانيان، فاطمه

109-116

Defamation – Law – Criminal Law – Ghazf – Publication Lies

جرايمي كه تهديد،عليه تماميت معنوي اشخاص مي باشند در قانون مجازات اسلامي تحت عناوين افترا ،نشر اكاذيب ،قذف،تهمت و...مورد بررسي قرار گرفتهاند. جرم افترا موضوع ماده 697 قانون مجازات اسلامي مقيد به وسيله است اما نوع وسيله از اهميت برخوردار نمي باشد.لذا با كاريكاتور يا نقاشي و...هم مي توان نسبت دهنده بود. اما لازم است موضوع انتسابي مطابق قانون جرم باشد و نسبت دهنده ،صراحت در انتساب داشته باشد و انتشار امر يكي ديگر از شرايط تحقق بزه است پس لازم است ،عده اي كه عنوان مجمع بر آنها صدق كند از موضوع مطلع باشند .همچنين براي مفتري محسوب شدن نياز به سوءنيت خاص نيست و در صورت جمع شرايط فوق و عدم اثبات جرم استنادي از سوي نسبت دهنده، شخص مفتري محسوب مي شود.اما در ماده 698 ق.م.ا كه جرم نشر اكاذيب تعريف شده انتساب عمل مجرمانه لازم نيست بلكه كذب بودن محتواي اظهار به شرطي كه قابليت اضرار به غير داشته باشد يكي از شرايط تحقق بزه است اين جرم از جرايم مطلق است و نيازي به وقوع نتيجه نيست اما برخلاف افترا سوءنيت خاص يعني قصد اضرار به غير لازم است. بطور كلي در افترا بار دليل در صحت اسناد به عهده متهم است.اما در نشر اكاذيب بار دليل در اثبات دروغ بودن اسناد،به عهده مقام تعقيب و شاكي است .از مصاديق اين جرايم در فقه قذف و كذب است كه مهمترين قسمت آن در آيه 19 از سوره مباركه نور در مورد قذف و تهمت زنا به زنان پاكدامن است.كه با توجه به حساسيت اين موضوع در جامعه اسلامي و اهميت عفت زنان تفاسير متعددي در اين زمينه وجود دارد.آيات ديگري از قران كريم از جمله آيه شريفه 105 از سوره نحل و 18 از سوره هود و...به بررسي اين جرايم در شرع مقدس پرداخته و براي مرتكبين مجازات مقرر شده است.

1395/08/22

38620