6021پ

دكتري تخصصي

جغرافيا و برنامھ ريزي شھري

1390

232ص

رھنمايي، محمد تقي ؛ مرصوصي، نفيسه

تالشي، مصطفي

221-232ص

رشد و توسعه شهري در ايران نيز مانند ساير كشورهاي در حال توسعه، فرايندي سريع داشته است.اين امر نتيجه ي سياست هاي دولت مي باشد. پس از انقلاب با توجه به رشد چشم گير جمعيت، بدنبال آن روند افزايش تقسيمات كشوري شتاب بيشتري گرفت و استانهاي كشور در سالهاي منتهي به انقلاب اسلامي از 23 واحد به 31 استان درسال 1390 افزايش يافتند. نقش دولت در رشد شتابان شهرنشيني اردبيل با ارتقاء سلسله مراتب شهري آن (تبديل كردن به مركزيت استان در سال 1372 ) تاثيرگذار بوده است.رشد شتابان شهرنشيني و افزايش مهاجرت روستائيان بعد از اين دوره به شهر اردبيل، مسئله حاشيه نشيني را پديد آورده و باعث گسترش آسيب هاي اجتماعي شده است.لذا شناسايي آسيب شناسي كالبدي (حاشيه نشيني) و به تناسب نقش آن در بروز انواع آسيب هاي اجتماعي در شهر از اهميت خاصي برخوردار است،چرا كه امروزه در كشورهاي جهان سوم يكي از معضلات شهرنشيني،حاشيه نشيني و آسيب هاي اجتماعي ناشي از اين پديده مي باشد. روش تحقيق پژوهش از نوع توصيفي و تحليلي بوده است.روش نمونه گيري تصادفي بوده كه از بين مناطق حاشيه نشيني اردبيل، محله حاشيه نشين ميراشرف به عنوان نمونه انتخاب شد. براي برآورد حجم نمونه ازروش كوكران استفاده شد و به تناسب از بين 1896 خانوار اين محله 90 خانوار به عنوان جامعه نمونه، انتخاب گرديد و پرسشنامه موردنظر بطور تصادفي بين خانوار توزيع شد.همچنين تعداد 40 پرسشنامه در ارتباط با نقش دولت در رشد شهرنشيني و حاشيه نشيني اردبيل تهيه و بين كارشناسان و مسئولان شهر اردبيل كه عموما كارمندان مناطق شهرداري هاي و ارگانهاي مرتبط با شهر اردبيل بودند،توزيع گرديد. بعد از تحليل آماري فرضيه اول و دوم رساله از طريق آزمون 69 درصد در مجموع با كسب نمره بالاي 50 درصد مورد تاييد و اثبات قرار گرفتند. / 67 و 5 / به ترتيب با 25 SPSS آماري لذا نتيجه گيري شد كه دولت با تبديل شهرهاي بزرگ به مراكز استانها بدون برنامه ريزي باعث مهاجرت روستاييان و شهرستانهاي اطراف به اين مكانهاي تازه تاسيس مي شود. در نتيجه به رشد شهرنشيني، حاشيه نشيني و گسترش انواع آسيبها اجتماعي دامن مي زند. لذا پيشنهاد مي شود دولت با برنامه ريزي درست علمي و نگرش سيستماتيك به شهر و روستا و توجه يكسان به اين مناطق و عدم تبديل نقاط روستايي به مكان شهري مي تواند هم از بروز شهرنشيني افراطي و هم پيامدهاي آسيبهاي كالبدي (حاشيه نشيني) و هم آسيبهاي اجتماعي ناشي از اين رشد شهري شتابان جلوگيري كند.

1395/08/15

38420