5782120

كارشناسي ارشد

مديريت بازرگاني

دانشگاه پيام نور تهران غرب

1395

1395/05/19

عالي

دكتر سعيدعبدالمنافي

دكترعلي شاهنظري

واژگان كليدي: صادرات، تصميم گيري چند معياره، منطقه هاي تجاري بين المللي، تاپسيس.

چكيده از اين رو، اين پژوهش به توسعه و ارايه يك مدل جهت انتخاب بهترين منطقه جهت صادرات بين المللي پرداخته است. به عبارت ديگر، با توجه به اهميت صادرات غير نفتي، اين پژوهش با توجه به معيارهاي نرخ رشد جمعيت، سطح بيكاري، تورم، نرخ رشد توليد ناخالص داخلي، سرانه توليد ناخالص داخلي اسمي، صادرات، واردات، برابري قدرت خريد، جمعيت، نيروي كار، جمعيت زير خط فقر، راه آهن، و فرودگاه، به ارزيابي منطقه هاي بين المللي اقتصادي از ميان كشورهاي مورد بررسي (افغانستان، امارات، پاكستان، تاجيكستان، تركمنستان، تركيه، سوريه، عراق و قطر) جهت صادرات كالاهاي ايراني به طور كلي پرداخته است. از الگوريتم تاپسيس جهت حل مساله استفاده شد. همچنين، جهت سنجش نتايج بدست آمده از الگوريتم ديگري بنام روش مجموع وزين نيز استفاده شد. نوآوري اين پژوهش بكارگيري و توسعه مدل ارايه شده توسط ميثنسكين و همكاران (2014)، و بكارگيري روش تاپسيس جهت حل بود. نتايج پژوهش نشان داد كه با توجه به معيارهاي مورد بررسي اشاره شده، از ميان كشورهاي مورد نظر، بهترين منطقه جهت صادرات كشور تركيه بود درحاليكه، كشور سوريه داراي اولويت آخر جهت صادرات بود. به طور خلاصه اولويت صادرات به ترتيب زير بود: تركيه، پاكستان، امارات، قطر، عراق، تاجيكستان، افغانستان، تركمنستان، سوريه. نتايج بدست آمده از روش مجموع ساده وزين نشان داد كه از ميان كشورهاي مورد بررسي همانند روش تاپسيس كشور تركيه مناسبت ترين و كشور سوريه داراي اولويت آخر جهت صادرات بود.

36077