698پ

دكتري تخصصي (Ph.D.)

حقوق خصوصي

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

1395

1395/6/17

خوب

150ص.

نقيبي ، سيدابوالقاسم

محمودي ، اصغر - پورسعيد ، رامين

128-138

silence, Iranʹs legal system, American legal system, UK legal system, custom, texts, witness.

سكوت در اصطلاح به معني عدم بيان است. گاهي يكي از طرفين با يك عمل حقوقي، اراده و يا رضايت خود را اعلام نمي كند، يعني سكوت مي كند. در اين حالت نسبت به دلالت سكوت اختلاف شده است. اهميت دلالت مزبور از اين جهت است كه قانون گذار در مواد 190و 191 قانون مدني از قصد و اراده طرفين قرارداد به عنوان يكي از اركان اصلي صحت معامله ياد كرده است. از آنجايي كه در دلالت سكوت بر اراده و رضا و عدم آن تا كنون تحقيقي تطبيقي در دو نظام حقوقي ايران تحت تاثير مستقيم فقه متن مدار و نظام حقوقي آمريكا و انگليس(كامن لا) تحت تاثير عرف، صورت نگرفته و انجام اين تحقيق ضروري است. مسئله اصلي تعيين دلالت سكوت در دو نظام و بررسي ميزان تاثير آن و آثاري كه در اعمال و وقايع حقوقي ايجاد مي كند، است. در واقع پيرو اين مطلب با بررسي مصاديق مختلف، تعيين اشتراكات و افتراقات، چه در رويكرد و چه در آثار سكوت در اين امر ضروري تحقيق و پژوهش در اين موضوع است. حسب ادله اي همچون عرف، نصوص، قرائن و امارات موجود پيرامون يك عمل و يا واقعه حقوقي است كه سكوت گاهي حاكي از اراده است و يا گاهي دال بر رضا. در حقوق ايران به تبعيت پاره اي از نصوص در باب اجاره، گاهي سكوت مستاجر معناي رضا مي دهد. در سكوت دختر باكره در امر خواستگاري طبق نظر عرف چنين معنايي از سكوت مستنبط است. در نظام حقوقي كامن لا هم قرائن و امارات دلالت معنايي سكوت را تعيين مي كنند. در نتيجه مي توان گفت سكوت في حد نفسه و ذاته، دلالت خاصي ندارد و ماهيتي مهمله دارد و دو نظام حقوقي در اين مورد متفق هستند اما با بررسي آثار در پاره اي موارد و مشخصاً در بحث اجاره اختلاف دارند.

1395/7/26

35817