1337پ

كارشناسي ارشد

تحقيقات آموزشي

پيام نورشيراز

94-1393

15/04/1395

142ص.

مظلوميان ، سعيد

طالبي ، سعيد

كتابنامه :ص.126-142

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه پنج عامل بزرگ شخصيت با اهمالكاري تحصيلي با نقش واسطه اي خودتنظيمي در چارچوب مدل علي به روش تحليل مسير انجام شده است. براي اين منظور 375نفر از دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهرستان مرودشت به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصيتي نئو (فرم كوتاه 60سوالي)و پرسشنامه اهمالكاري تحصيلي تاكمن و پرسشنامه خودتنظيمي پينتريچ را تكميل نمودند. در تجزيه وتحليل نتايج با استفاده از روش تحليل مسير نشان داد كه ازميان متغيير هاي درون زا (راهبرد هاي يادگيري خود تنظيمي) به ترتيب راهبرد شناختي (49/0-)، راهبرد فراشناختي (42/0-) و راهبرد مديرت منابع (39/0-) بيشترين تا كمترين ضريب همبستگي را با اهمال كاري تحصيلي دارا بودند كه هر سه اين ضرايب منفي و از نظر آماري در سطح 01/0 معنا دار هستند . همچنين متغيرهاي برون زا (پنج عامل بزرگ شخصيت)، به ترتيب روان رنجور خويي (25/0)، توافق (20/0-)، برونگرايي (17/0-)، وظيفه شناسي (17/0) و تجربه گرايي 15/0داراي بيشترين تا كمترين ضريب همبستگي با اهمالكاري تحصيلي هستند كه از نظر آماري ضريب روان رنجورخويي و توافق پذيري با اهمالكاري تحصيلي در سطح 01/0 و ضريب همبستگي ساير عوامل شخصيت (برون گرايي، وظيفه شناسي و تجربه گرايي)در سطح 05/0 معني دار است. همچنين از نظر آماري متغيرهاي درون زا (راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي) به ترتيب راهبرد فرا شناختي (49/0-)، راهبرد شناختي (42/0-)، و راهبرد مديريت منابع (39/0-)بيشترين تا كمترين ضريب همبستگي را با اهمالكاري داشتند و در سطح 01/0 معني دار است و در كل پنج عامل بزرگ شخصيت و راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي روي هم 26درصد از واريانس اهمالكاري تحصيلي را تبيين مي كنند.

34619