-
شماره راهنما
22343پ
-
پديد آورنده
احدي، سحربانو
-
عنوان
همكاري هاي سازمان ملل متحد با افغانستان در امور مهاجرين بين سالهاي (1381-1391)
-
عنوان به انگليسي
The cooperation of the United Nation with Afghanistan in helping Afghan Immigrants between years of 1381 – 1391
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
حقوق بين الملل
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1394
-
تاريخ دفاع
1394/07/12
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
129ص
-
يادداشت
فاقد word
-
استاد راهنما
آل كجباف،
-
استاد مشاور
جلاليان،
-
كتابنامه
125-126ص
-
توصيفگر فارسي
همكاري هاي سازمان ملل متحد، كميسارياي عالي سازمان ملل متح د در امور پناهندگان ،
-
توصيفگر لاتين
Cooperation of the United Nation, United Nations High Commissioner for Refugees,
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب
-
چكيده
مهاجرت به عنوان يك حركت اجتماعي در تاريخ ملت ها و اقوام مختلف در درازناي زمان مطرح بوده و در برخي از حالات مهاجرت هاي دسته جمعي باعث تحولات شگفت انگيزي، در يك جامعه شده است.به اين معني كه گاهي مهاجرت ها به مثابۀ يك ضرورت اجتماعي و مردمي براي خير و فلاح جامعه و محيط زندگي بشر، بسيار نافع و مؤثر بوده است.ازاين رو، مهاجرت معني بسيار وسيع و گسترده دارد. از نگاه فلسفي تحول و دگرگوني ميتواند براي شخصيت عمومي يك جامعه خيلي ها ارزشمند باشد. و گهگاهي مهاجرت ها از روي ناچاري، در برايند مشكلاتي كه در يك جامعه پيش مي آيد، صورت مي گيرد. مانند جنگ ها وحوادث ناگوار كه غالباً اين نوع مهاجرت ها چيزي جز سراسيمگي و پريشاني براي مردم آن جامعه، به ارمغان نمي آورد.آنچه در اين جا در خور ذكر است، سخن از مهاجران افغان ميباشد كه فلسفه مهاجرت آنها تا حدي با زمينه ها و انگيزه هاي مهاجرت در كشور هاي ديگر متفاوت ديده مي شود. زيرا موج بنيادي و اساسي مهاجرت هاي مردم افغانستان، بعد از جنگ ها و نابساماني هاي چند دهه ي اخير شكل گرفت ه و از سوي ديگر ، اين جنگ ها، مهاجرت وسرگرداني هاي بي شماري را در داخل كشور نيز در قبال داشته است.بنابرآن، اغلب آنها براي حركت به جلو، خود را تحت فشار احساس مي كنند. كه تصميم بازگشت به وطن را پيش ببرند يا به راه خود براي يافتن مكان بهتري ادامه بدهند. اكثر مهاجران احتمالاً پراگنده هستند و يا سال ها در اردوگاه هاي منزوي و مركز نگهداري، زندگي مي كنند. اما در حال حاضر آنها تا حدودي با آزادي هاي نسبي نايل آمده اند و در شهر هاي چون تهران، قم و مشهد در ايران و در بلادي مانند كويته ، پشاور ، كراچي و اسلام آباد در پاكستان و ديگر شهر هاي جهان براي رفع حوايج زندگي و وقوف به حقوق بين المللي خود پويا هستند. ماحصل كلام اين كه كشورهاي توليد كننده پناهنده بيشترينه كشور هاي جهان سوم مي باشند.
كه سازمان ملل متحد بويژه كميسارياي عالي آن سازمان در امور پناهندگان تا حدودي متوجه وضعيت قانوني آنها، در چوكات صرفاً حقوقي تعريف شده مي باشد.
-
تاريخ نمايه سازي
1395/06/23
-
شماره ركورد
34290
-
لينک به اين مدرک :