540پ

Evaluation of adverb manner translation in quran first 5 sections, in Ansarian,Fooladvand & Moazi translations

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عربي

دانشگاه پيام نور قم

1393

238ص.

جنتي‌فر ، محمد

217-226

Quran translation, circumstance, Ansarian, fooladvand, moazi

سبك بياني قرآن كريم از خصوصيات و امتيازات انحصاري، برخوردار است كه در هيچ نوشتار بشري، همانند آن وجود ندارد. بدين سان، برگرداندن زبان اين كتاب كه در فرهنگ عموم مسلمانان داراي قداست و حرمت بسيار است، با همان خصوصيات كاري بس سنگين و دشوار مينمايد. ازجمله مسائلي كه مترجمان ميبايست در ترجمه ي قرآن به آن توجه داشته باشند توجه به ساختار نحوي است؛ از جمله اين ساختارها «حال است. از آنجايي كه براي حال در دستور زبان فارسي ساختار نحوي مشابه و مشخصي وجود ندارد، باعث شده است اداي مفاهيم آن با الگوهاي زبان مقصد، گاه مستلزم برهم زدن ساختار عربي جملات شود، كه در اين صورت از ارزش بلاغي حال كاسته ميشود. نظر به اهميت ترجمه ي قرآن، اين نوشتار با بررسي حال و ويژگيهاي آن در دو زبان فارسي و عربي و نيز گزينش سه ترجمه از ترجمه هاي معاصر قرآن (انصاريان، فولادوند و معزي) به بررسي و نقد ترجمه ي چنين پديده ي زباني در ترجمه هاي مذكور پرداخته و اين نتيجه حاصل شد كه هيچكدام از مترجمان ياد شده از لغزش ترجمه ي حال به دور نبوده اند.

1395/6/15

34109