چكيده
در برش باغونگ توالي كاملي از سنگهاي پرمين متعلق به سازند جمال وجود دارد. در اين ناحيه پيشروي درياي پرمين سبب تهنشست توالي سنگهاي كربناته ضخيم سازند جمال بر روي سازند سردر شده است. عضو باغونگ در قاعده سازند جمال كه سن آن اوايل بلورين-كوبرگاندين بوده، تا اوايل مورگابين ادامه داشته است، در رخنمونهاي ديگر سازند جمال يافت نشده است. ضخامت رسوبات پرمين در اين برش در حدود 320 متر و شامل ماسهسنگهاي آهكي، كنگلومراي آهكي، شيلهاي تيره و ضخامت زيادي از سنگ آهكهاي متوسط تا ضخيم لايه خاكستري رنگ است. مرز سازند سردر به جمال در قاعده از نوع دگرشيب است به طوري كه بر روي لايههاي ماسهاي حاوي ساقه كرينوئيد سازند سردر، آهك مارني قرار ميگيرد. رسوبات پرمين در بالا خود توسط شيلهاي قرمز رنگ و سنگ آهكهاي نازك لايه سازند سرخشيل به طور همشيب (Disconformity) پوشيده ميشود. ستون بيوزوناسيون نشان ميدهد كه تنوع و تراكم فرامينيفرهايي چون Tetrataxis planulata, Schubertella transitoria, Agathammina pusilla, Climacammina grandis در اشكوبهاي آسلين- ساكمارين در ابتداي برش و فرامينيفرهاي Geinitzina ex gr. primitiva, Pachyphloia cf. robusta, Nodosinelloides cf. pinardae, Palaeotextularia grahamensis در اشكوب مورگابين تقريبا در ميان تا بالاي پروفيل و همچنين وجودReichelina, cribroseptata, Colaniella, parva, در اشكوب دوراشامين انتهاي پروفيل مشاهده ميگردد.
بررسي رخسارههاي ميكروسكوپي مطالعه شده از سنگ آهكهاي پرمين، بيانگر حضور اين عناصر فسيلي در رخسارههاي مربوط به محيطهاي پلاتفورمي درياي باز، سد و لاگون بوده است. حضور فراوان فرامينيفرهاي با ديواره تيره، فوزولينهاي كروي شكل و كوارتز زياد در اندازه دانههاي ماسه نشاندهنده تشكيل اين رخساره در محيط لاگون ساحلي ميباشد. همچنين درصد خوب فرامهاي با ديواره روشن گوياي تشكيل رخساره در محيط لاگون رو به سد است در صورتي كه در آهكهاي نازك لايه بخش فوقاني كه در تناوب با چرت اوليه ميباشند و به فراواني، فرامينيفرهاي غير فوزولين كوچك ديده ميشود، گوياي محيطهاي عميقتر و چنين خصوصيتي با سوزنهاي اسفنج سيليسي و كلسياسفر نيز اثبات شده است. بخش فوقاني اين آهكها حدود سي متر آهك ضخيم لايه ريفي قرار دارد كه در سرتاسر رخنمون ديده ميشود. بر روي اين بخش، آهكهاي خاكستري متوسط تا ضخيم لايه به سن دوراشامين وجود دارد كه گوياي محيط پلاتفورم است و در نهايت با كم عمق شدن محيط با حضور دولوميتهاي تبخيري، شيلها و آهكهاي نازك لايه سرخ شيل بر روي اين بخش نهشته شده است.
گونهها و جنسهاي فرامينيفر كوچك تشخيص داده شده برش باغونگ شامل :
Geinitzina ex gr. primitive, Geinitzina ichnousa, Geinitzina ex gr. spandeli irginensis, Geinitzina ex gr. chapmani, Geinitzina sp., Neogeinitzina orintalis, Geinitzina postcarbonica, Nodosinelloides aff. shaigensis, Tuberitina collosa, Schubertella transitoria, Schubertella sp., Pachyphloia lanceolata, Pachyphloia cf. robusta, Pachyphloia magna, Pachyphloia sp., Pachyphloia depressa, Pachyphloia ovate, Nodosinelloides circumita, Deckerella ex gr. clavata, Cribrogenerina major, Nodosinelloides sp., Nodosinelloides mirabilis caucasica, Nodosinelloides aeqiampla, Deckerella tenuissima, Climacammina grandis, Palaeotextulari schellwieni, Palaeotextularia grahamensis, Palaeotextularia sp., Cribrogenerina prosphaerica, Cribrogenerina celebrata, Schubertella transitoria, Schubertella sp., Mesoschubertella mullerriedi, Diplosphaerina inaequalis, Eotuberitina reitlingerae, Tuberitina sp., Nodosinelloides longa, Nodosinelloides sp., Nodosinelloides cf. pinardae, Tetrataxis planulata, Tetrataxis aff. baschckirica, Tetrataxis aff. angusta , Rectogordius iranicus, Pseudovidalina modificata, Colaniella parva , Dagmarita chanakchiensis, Hemigordiellina regularis, Agathammina pusilla, Earlandiae legans, Globivalvulina graeca, Globivalvulina sossipatrovae, Endothyra bowmani, Endothyra fomichaenensis, Reichelina cribroseptata, Profusulinella ex gr. Topiliensis, Pseudofusulina ex gr cutalensis,
