HD 110

مديريت منابع انساني

94/06/30

محمدصادق حسن زاده

ميرهادي مؤذن جمشيدي

راهنما، حسن زاده،محمدصادق , مشاور، مؤذن جمشيدي،ميرهادي

امروزه بسياري از سازمان ها بيش از پيش از كاركنان خود مي خواهند در دنياي مدام در حال تغيير، براي پيشبرد و دستيابي به اهداف سازماني به ابراز ايده ونظرات خود بپردازند. در اين ميان اعتماد به مديران از جمله مفاهيمي است كه كاهش يا افزايش آن نقش مهمي در بروز آواي كاركنان ايفا مي كند. صاحبنظران معتقدند كه رفتارهاي ادراك شده توانمندساز مديران از جمله تصميم گيري مشاركتي، اطلاع رساني و مربيگري مي تواند به تعديل اثرات اعتماد به مديران بر آواي كاركنان كمك كند. از اين رو، اين پژوهش با هدف بررسي تأثير اعتماد به مديران بر آواي كاركنان با نقش تعديل كننده رفتارهاي توانمندساز مديران در سازمان فني و حرفه اي استان گيلان انجام گرفت. روش تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر نحوه جمع آوري داده ها، توصيفي از نوع همبستگي است. در اين پژوهش كليه كاركنان سازمان فني و حرفه اي استان گيلان ( 459 نفر) به عنوان جامعه آماري انتخاب و با روش نمونه گيري طبقه بندي شده ساده (سهميه اي) ، نمونه اي به حجم 210 نفر با استفاده از فرمول كوكران تعيين گرديد. روش تجزيه و تحليل داده ها شامل دو روش توصيفي و استنباطي بوده كه با استفاده از نرم افزارهاي Spss 20 وSmart Pls 2 انجام گرفت. بر طبق نتايج اين پژوهش اعتماد به مديران بر آواي كاركنان تأثير مثبت (504/0 β= ) و معنادار) 96/1 (t>دارد و تأثير سازه هاي تعديلي تصميم گيري مشاركتي و مربيگري معني دار ) 96/1 (t> و با ضريب مسير استاندارد به ترتيب(22/0 β= ) و (282/0 β= ) بوده در حاليكه سازه اطلاع رساني در تأثير گذاري اعتماد كاركنان به مديران بر آواي كاركنان معني دار نمي باشد و نقش تعديل كننده ندارد؛ و همچنين شدت اثر تعديل كنندگي كم ولي قابل قبول دو سازه تعديلي تصميم گيري مشاركتي(086/0 = F2 ) و مربيگري (12/0 = F2) مورد تأييد قرار گرفت.

33344