22128پ

Stabilization Trend of Shiism in Qazving during Safavid era from the period of Shah Tahmasebʹs region to the beginning period of First Shah Abbasʹs region (930-996 lunar Hijri)

كارشناسي ارشد

تاريخ تشيع

مركز تهران جنوب

1394

1394/08/20

بسيارخوب

213ص

ادريسي، مهري

عبادي، مهدي

197-210ص

Safavid , development of Shiism in Qazvin , Tahmaseb the 1st , Esmaeil , the 2nd , Mohammad Khodabandeh

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

رسميت يافتن تشيع درايران عهدصفوي تأثيرمهم برحيات معنوي وارزشهاي فرهنگي ايران در قرون دهم تا دوازدهم هجري داشته است. يكي از رويدادهاي مهم در دوره سلطنت شاه تهماسب اول صفوي، انتخاب قزوين به پايتختي است كه همين امر، فصل جديدي را در مذهب مردم اين شهر به تبع اعمال سياست هاي مذهبي صفويه رقم زد. مساله اصلي اين پژوهش چگونگي گسترش تشيع در قزوين و چيستي ابزارهاي اجراي آن سياست در فاصله سال هاي 930-996ه-ق.، از شروع سلطنت تهماسب اول تا پايان حكومت سلطان محمد خدابنده (996ه-ق)است. پايان نامه بر مبناي منابع دست اول و مآخذ متقن و با استفاده ازروش تحقيق كتابخانه اي و اسنادي و شيوه تجزيه و تحليل محتوا و بر اين اساس تدوين گرديده است كه صفويان و به ويژه شاه طهماسب اول براي گسترش شيعه به سياستهايي مانند حمايت از علماي مذهب شيعه، ساخت بناهاي مذهبي، تخصيص بودجه، انتقال شيعيان از تبريز به قزوين و مبارزه با انشعابهاي مذهبي كه در قزوين ايجاد شده بود، متوسل شدند. نتايج بدست آمده، حاكي است كه در زمان شاه تهماسب اول و پس از انتخاب قزوين به پايتختي، سياست هاي خشونت آميز حكومتي در تغيير مذهب مردم قزوين، جاي خود را به تبليغات مذهبي در قالب دعوت از علماي جبل عامل و بحرين براي حضور در پايتخت(قزوين)،ايجاد حوزه هاي علميه درقزوين، رواج كتب و منابر شيعه داده شد. اگرچه در جاي خود از ابزار خشونت نيز بهره مي گرفتند. در زمان اسماعيل دوم (984ه-ق) نوعي تساهل مذهبي به منظور كاستن از قدرت علماي شيعه اتخاذ گرديد كه با كوتاهي عمر حكومت وي و آشفتگي هاي داخلي و خارجي دوره حكومت سلطان محمد خدابنده(996ه-ق) پايدار نماند.

1395/01/21

30915