چكيده
در اين مطالعه از نظريه زمينه اي جهت ايجاد مدل بومي تعهد ورزشي در ايران استفاده شده است و تلاش شده كه مدل بر اساس داده ها ترسيم و سپس با مدل پيشين مقايسه شود و وجوه اشتراك و افتراق آن بررسي گردد . نمونه ها ي پژوهش شامل 40 ورزشكار شركت كننده در مسابقات المپيك ، پارالمپيك ، جهاني و قهرماني آسيا مي باشد كه در رشته هاي كشتي ، وزنه برداري ، دوچرخه سواري ، واليبال ، دو و ميداني ، كاراته ، ووشو ، بدمينتون ، پينگ پنگ و تكواندو فعاليت داشته اند . تمام شركت كنندگان در دو يا سه مرحله مصاحبه ي نيمه ساختار يافته 30 تا 60 دقيقه اي شركت كرده ، سپس تمام مصاحبه ها كلمه به كلمه جهت استنتاج و آناليز محتوا رونوشت شده است . پس از كد گذاري و تجزيه و تحليل داده ها 12 عامل موثر در تعهد ورزشي بدست آمد كه با توجه به اشباع تئوريك دو عامل موثر در تعهد ورزشي يافت شد ، اولين مولفه هدف بود كه در پژوهشهاي پيشين به آن اشاره اي نشده ، دومين مولفه لذت از فعاليت ورزشي است كه در مدل پيشين موثرترين عامل در تعهد ورزشكاران بوده است . در نتيجه مدلي كه براي تعهد ورزشي ورزشكاران ايراني بدست آمد از دو مولفه هدف و لذت تشكيل شده است.
