21583پ

The Morphopragmatics of Derivational Affixes in The Standard Persian

كارشناسي ارشد

زبان شناسي همگاني

تهران جنوب

1394

1394/06/23

عالي

309ص

نجفيان، آرزو

روشن، بلقيس

253-260ص

300-307ص

Morphology, derivational suffix, pragmatics, context, morphopragmatics, Jurafskyʹs radial model

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

علم صرف كاربردشناختي، نقش هاي كاربردشناختي واژه را طي مراحل ساخت واژي به تصوير مي كشد . هدف پژوهش حاضر ،" بررسي صرفي- كاربردشناختي پسوندهاي اشتقاقي فارسي معيار " مي باشد. به اين منظور، با تمركز بر روي يكي از فرايندهاي صرفي مهم در زبان فارسي يعني فرايند اشتقاق پسوندي در پي آن بوديم كه به چگونگي تجلي كاربردشناسي در حوزه صرف اشتقاقي زبان فارسي بپردازيم. مبناي نظري اين پژوهش، مدل شعاعي ژورافسكي) 1996 ( با رويكرد شناختي مي باشد. روش تحقيق حاضر، توصيفي تحليلي، و روش گردآوري اطلاعات بخشي به صورت كتابخانه - اي و بخشي ميداني است، يعني علاوه بر فيش برداري و استفاده از منابع كتابخانه اي، داده هاي مورد نياز از متون نوشتاري و گفتاري فارسي زبانان استخراج شده است. روش تجزيه و تحليل داده ها اين گونه بوده است كه داده ها پس از ضبط و ثبت تقطيع تكواژي ، دسته بندي شده و مورد تحليل زباني قرار گرفته اند. جامعه آماري پژوهش شامل همه ي پسوند هاي اشتقاقي زبان فارسي است اما نمونه هاي مورد بررسي پسوند هايي است كه تكثر كاربردشناختي دارند. روش نمونه گيري گزينشي مي باشد. با توجه به يافته هاي پژوهش و بررسي هاي انجام گرفته بر روي شش نوع پسوند اشتقاقي فارسي، يعني پسوندهاي تصغير، نسبت، مكان، اتصاف و دارندگي، شغل و شباهت، اين طور به نظر مي رسد كه لايه هاي مفهومي واژگان ذهني افراد فارسي زبان با ارتباطات بسيار پيچيده اي با يكديگر در تعامل اند و مفاهيم زباني به صورت اتصالات شبكه اي با هم ارتباط دارند.

1394/08/10

27642