21197پ

A Study of Being in Quranic Educatin Based on Tasnim Commentary(Tafseer)

كارشناسي ارشد

تاريخ و فلسفه آموزش و پرورش

تهران جنوب

1393

1394/06/29

عالي

149ص

اسماعيلي،زهره

سرمدي، محمدرضا

144-148ص

Quranic Educatin , Tasnim Commentary, Quranic Human

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

تحقيق حاضر ،مساله جايگاه انسان را در تربيت قرآني مورد پژوهش قرار داده است .بدين نحو كه در تربيت قرآني، با توجه به تفاسير متعددي كه موجود است آيا انسان ماهيت روشن و مشخصي دارد يا خير؟ و در صورتي كه پاسخ مثبت باشد اين ماهيت وتعريف چگونه است؟ و پرسش بعدي آن است كه آيا تربيت قرآني روش مشخصي دارد يا خير؟ و در صورتي كه پاسخ مثبت باشد ،آن روش ها كدامند؟ اثر علامه جوادي آملي كه تفسيري علمي ،كلامي، فلسفي و » تفسير تسنيم « پژوهش حاضر با مبنا قرار دادن عرفاني است)به دليل استفاده از اين علوم در تفسير( به بررسي اين سوال ها پرداخته است. يافته هاي تحقيق حاكي از وجود تعريف روشن از مفهوم ماهيت انسان و ماهيت تربيت قرآني مي باشد. يعني بنا به تعريف منطقي جنس انسان ، » حي متاله « ؛ اهداف استنتاج شده براي تعريف انسان ،عبارت است از "حي متاله" يعني بنا به تعريف منطقي جنس انسان "حي" كه مشترك انسان ،حيوان و نبات است و فصل انسان از ديگر موجودات ﴿حيوان و نبات ﴾ "تاله" يعني خدا خواهي انسان مي باشد. و همچنين روشن شد كه تاله همان حيات قرآني است و فقدان تاله از نظر قرآن ممات است و قرآن كساني راكه حيات مصطلح انساني دارند و فاقد حيات متالهانه قرآني اند را مردگاني بيش نمي داند. هدف بعدي استنتاج شده كه درباره تربيت قرآني مي باشد، عبارت است از؛ تربيت قرآني يعني سير و سلوك و صيرورت و انتقال جان آدمي از حيات نباتي به حيات حيواني و از حيات حيواني به حيات طيبه الهي، كه اين صيرورت اتفاق نمي افتد مگر با درك كرامت ذاتي انسان از يك سو، و از سوي ديگر با داشتن تقواي الهي. و هدف آخر استنتاج شده درباره روش هاي تربيتي قرآن كريم بوده است ، كه با ايجاد سازه اي از آيات مرتبط با روش ها به روش هايي، چون: محبت الهي،يادمعاد،زهد،انفاق، نماز، علم و عمل، توكل، امربه معروف، پرداخته شد.

1394/07/15

27547