PIR 91

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1391

91/03/17

فاطمه كاسي

علي تسليمي

كاسي،فاطمه , تسليمي،علي

ساختگرايي،به عنوان يكي از شيوه هاي نقد جامعه شناسي ادبيات در دهه ها ي نخستين قرن بيستم بنيان گذاري شد.اين شيوه از نقد ادبي كه ابتدا توسط فرماليست هاي روسي بنيان گذاشته شده بود، صرفاً به فرم (شكل)اثر اهميت مي دادند.آنان هر گونه ارجاع تاريخي و اجتماعي را در بررسي اثر رد مي كردند.پس از آنها نظريه پردازان ماركسيست اين شيوه ي نقد را گسترش دادندو به بررسي ساختار و محتواي اثر ادبي و ارتباط آن با ساختار و تحولات جامعه اي كه اثر مولود آن است،پرداختند. جامعه شناسان ساخت گرا،بازتاب ايدئولوژي و ساختارها و صورت بندي هاي اجتماعي را در متن اثر بررسي مي كنند.نگارنده در اين پايان نامه،ساخت گرايي در آثار چوبك را در شش فصل توضيح و تفسيرنموده است.فصل اول پايان نامه به كليات تحقيق اختصاص دارد.در فصل دوم، مفاهيم نظري تحقيق، پيدايش داستان كوتاه و رمان، بررسي ادبيات از بعد جامعه شناسي، شيوه هاي نقد جامعه شناسي ادبيات گنجانده شده است.فصل سوم به شرح زندگي چوبك وآثار او اختصاص يافته است .درفصل چهارم، خلاصه داستان هاي چوبك آمده است.درفصل پنجم، نگارنده با رويكرد جامعه شناسي ساخت گرا، به تفسير و تحليل داستان ها ي چوبك پرداخته استو درفصل ششم،مطالب،جمع بندي و نيجه گيري ارائه شده است. چوبك در داستان هاي خود به انحاء و روش هاي مختلف ايدئولوژي هاي گوناگون حاكم در اجتماع از جمله ايدئولوژي اجتماعي(مرد سالاري،طبقاتي و...)سياسي و مذهبي را به چالش مي كشاند و به بي عدالتي اجتماعي و رواج بي سوادي وجهل و خرافات در ايدئولوژي حاكم اعتراض مي كند.

27497