PIR 65

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1390

90/04/21

عليرضا نيكويي

يوسف اسماعيل زاده

نيكويي،عليرضا , اسماعيل زاده،يوسف

ادبيات داستاني ، در متون كهن از غنايِ محتوايي ، فرمي و روايي بالايي برخوردار است كه وجوه ساختار مختلفِ حيات اجتماعي ، فرهنگي ما را انعكاس مي دهد. بختيارنامه يا قصه ي ده وزير ، كتابي داستاني است كه به دقايقي مروزي منسوب است. اين اثر تقليدي اسلامي از سندبادنامه مي باشد. طرح و پيرنگ اصلي داستان ، بر پايه حوادث ، كشمكش و گره مي باشد. ساختار اين اثر به شيوه داستان در داستان است . حوادث در اين داستان ، گاه پشت سر هم رخ مي دهد . ولي بيشتر به صورت داستان در داستان مي باشد. شگردِ داستانيِ تعليق در اين كتاب موجب شده تا گره و كشمكش به وضوح در اين اثر مشاهده گردد.هر يك از داستانهاي اين اثر ، داراي جنبه هاي اخلاقي ، حكمي و عبرت آميز هستند. راوي داستان اصلي ، داناي كل مي باشد . و بقيه داستان ، توسط قهرمان اصلي ، بختيار روايت مي شود . و سرانجام در پايان هر داستان ، دوباره روايت داستان در حوزه داناي كل قرار مي گيرد. سبك اين كتاب متعلق به قرن ششم مي باشد. و ويژگي سبكي قرن ششم به وضوح در اين اثر مشاهده مي گردد. كه به نوعي اين اثر را از هر حيث برجسته و ممتاز نموده است. توصيفاتي كه در اين كتاب وجود دارد بيشتر ظاهري مي باشد . گاهي در اين كتاب به ويژگيهاي اخلاقي تيپ هاي داستاني نيز پرداخته شده است. اين رساله در يك مقدمه و هشت فصل تدوين يافته است. كه به طور عمده شامل بررسي بختيارنامه ، عنصر سبك و زبان ، عنصر ساختارگرايي ، عنصر طرح ، عنصر روايت و زاويه ديد ، عنصر شخصيت و عنصر صحنه و گفتگو مي باشد . روش انجام تحقيق در اين پايان نامه ، تحليلي محتوايي است.

27426