PIR 59

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

82/02/19

محمدعلي خزانه دارلو

علي لاغر فيروزجايي

خزانه دارلو،محمدعلي , لاغر فيروزجايي،علي

هر سروده و نوشته اي كه ارزش زيباشناختي را دارد ،ناچار به آرايه ها و هنرهاي علم معاني و بيان آراسته است و اين صنايع لفظي و معنوي هستند كه حال و هوايي خاص به اثر يك شاعر مي بخشند. يكي از پركاربردترين آرايه هاي ادبي ،مجاز مي باشد.مجاز در لغت به معني عبور كردن و بگذشتن از جايي است و در اصطلاح علماي بلاغت ، استعمال لفظ است در غير ما وُضِعٌ له با وجود قرينه و علاقه اي كه اين علائق مختلفند و زيباترين و پركاربردترين آن ،علاقه ي شباهت است كه باعث پديد آمدن استعاره مي شود. به عبارتي ديگر اگر لغت در معنايي به كار رود كه از ابتدا براي آن وضع نشده باشد ،مجاز نام دارد. گستردگي و وسعت معاني و محدود بودن و ناتواني واژگان يكي از دلايل اصلي بهره گيري از مجاز شمرده مي شود.در اين تحقيق سعي بر آن است تا تجلّي مجاز را در آثار دو شاعر گران قدر زن معاصر ،يعني فروغ فرّخزاد (1345-1313) و سيمين بهبهاني (1306) كه هر دو آثار ارزشمندي از خود به يادگار گذاشته اند، بررسي نموده و به تفكيك ،به تبيين مصاديق مجاز و علايق آن در مجموعه هاي شعري اين دو شاعر بزرگ معاصر بپردازيم.اين تحقيق در پنج فصل تنظيم گرديده است كه در فصل اوّل ،كلّيات تحقيق شامل پيشينه ،روش ، اهداف و پرسش هاي تحقيق ذكر شده و در فصل دوم زندگي نامه ي اين دو شاعر و نظر صاحب نظران در خصوص سبك شعري و نيز مطالبي در خصوص مجازوانواع مجاز و علائق آن مطرح گرديده است. در فصل سوم و چهارم نيز به تفكيك مصاديق مجاز در آثار اين دو شاعر به صورت جداگانه مطرح گشته و در پايان در فصل پنجم نتايج حاصل از تحقيق را ،در كنار نمودارهاي آماري در هر يك از مجموعه ها ،ارائه نموديم ،تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد.

27400