PIR156

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1393

1393/06/31

ن،156ص.

علي لاغر فيروزجائي

خديجه صفري كندسري

راهنما، لاغر فيروزجائي،علي , مشاور، صفري كندسري،خديجه

بخش عظيمي از ادبيات فارسي ما ماهيتي «توصيفي» دارد و نويسندگان با تخيل گيرا و قوه بيان شيوا، سعي در كاربست آن دارند و اثر خود را به وسيله اين فن مزين وغني تر مي سازند. اهميت و ضرورت توصيفات موجز و دقيق در داستان كوتاه بسيار حياتي است به طوري كه نويسنده پرتواني چون بيژن نجدي- (1320-1376)، نويسنده مدرنيست معاصر- كه در زمينه داستان كوتاه آثار ارزشمندي از ميرات قلمي به يادگار گذاشته است به ساختار و بكارگيري آن بسيار آشنا بوده و توانسته به نهايت ظرافت و مهارت از فن وصف بهره گيرد و آن را در آثارش منعكس سازد. همچنين زبان داستان هايش به شدت در اختيار توصيف هنرمندانه و تصاوير خلاقانه هستند. به همين سبب توصيف را از منظر مضمون و گونه ها و كاركردها و شيوه هاي بيان آن، در تمام داستان هاي بيژن نجدي به همراه ذكر شواهد مورد تحليل و بررسي قرار داديم.نتايج تحقيق حاضر نشان مي دهد كه نجدي استعداد فراواني در بكارگيري تصاوير چند بعدي دارد كه با رويكرد به عناصر بياني از جمله تشبيه و تشخيص و استعاره به صورت انتزاعي و بصري بكار رفته اند. اغلب توصيف هاي وي بر الگوهاي متفاوتي منطبق هستند و اين يكي از مزيت هاي سبكي وي محسوب مي شود.در اين پژوهش نگارنده سعي بر آن دارد در كنار ارائه مصاديق تازه و نو از وصف هاي ناب كه بيانگر تشخص سبكي و غناي هنري نويسنده است، تصاوير خلق شده وي را كه محصول توصيفات بكر اوست نيز بيان كند.

26716