پ.م.324

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

پيام نورشيراز

94-1393

20/10/1393

كيا كجوري ، سعيد

نيك كار، مليحه

كتابنامه :ص.110-116

در دنياي پيشرفته و اجتماعي امروز، سازمان¬ها، نظام¬هاي اجتماعي هستند كه در آنها منابع انساني، مهمترين عامل اثربخشي و كارايي است. آنها براي دستيابي به اهداف خود به كاركنان مؤثر با عملكرد بهينه نياز دارند و بدون تلاش و تعهد كاركنان خود، به موفقيت دست نمي¬يابند. پس اينگونه مي¬توان نتيجه گرفت كه عملكرد سازماني به عملكرد شغلي كاركنان وابسته است.هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه عملكرد شغلي با قابليت يادگيري و قابليت عاطفي مديران شركت¬هاي كوچك و متوسط صادراتي كرمان است. اين پژوهش به روش توصيفي _ پيمايشي، همبستگي انجام شده است¬¬ و از نظر هدف كاربردي است. جامعه آماري اين پژوهش 246 نفر از مديران ارشد شركتهاي كوچك و متوسط صادراتي شهر كرمان است وتعداد حجم نمونه 151 نفر است كه به روش نمونه¬گيري تصادفي طبقه¬اي انتخاب شده¬اند. ابزار اندازه¬گيري اين پژوهش پرسشنامه است و براي تجزيه وتحليل داده¬ها از نرم افزار آماري spss استفاده شده است.نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه بين عملكرد شغلي و قابليت يادگيري و قابليت عاطفي مديران رابطه معناداري وجود دارد. اين بدان معني است كه با افزايش نمره اين دو قابليت، نمره عملكرد شغلي مديران نيز افزايش مي-يابد. و با توجه به نتايج آزمون رگرسيون چند متغيره مي¬توان گفت از بين مؤلفه¬هاي اين دو قابليت، به ترتيب، متغيرهاي تجربه، تعامل با ديگران، ريسك¬پذيري، خودآگاهي، مديريت برخود و تصميم¬گيري مشاركتي بيشترين تأثير را بر عملكرد شغلي مديران دارند.

26332