19810پ

The Comparison of effectiveness of Group psychosocial therapy and biofeedback on reduction in Migraine Headache, promote Social Health, Headache Self-efficacy, Quality of life and reduce headache disability of Migraine patients

دكتري

روانشناسي

مركز تحصيلات تكميلي

1393

1393/11/20

عالي

310ص

صفاري نيا،مجيد

علي اكبري، مهناز؛ باقريان سرارودي، رضا

285-306ص

migraine, psychosocial, biofeedback, Social Health, headache disability, Headache self-efficacy, Quality of life

دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

هدف: از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان رواني اجتماعي به شيوه گروهي و بازخورد زيستي در كاهش سردردهاي ميگرني، ارتقاء سلامت اجتماعي، خودكارآمدي سردرد، كيفيت زندگي و كاهش ناتواني هاي ناشي از سردرد در بيماران مبتلا به ميگرن مي باشد. روش: جامعه آماري كليه بيماران مبتلا به ميگرن مراجعه كننده به مراكز تخصصي شهر اهواز مي باشد، كه در مطالعه نيمه تجربي با گروه گواه و پيگيري سه ماهه، 55 بيمار مبتلا به ميگرن مراجعه كننده به درمانگاه هاي تخصصي مغز و اعصاب بيمارستان هاي شهر اهواز بصورت پي در پي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در سه گروه درمان رواني اجتماعي (20 نفر)، درمان بيوفيدبك (15 نفر) و گروه گواه (20نفر) تخصيص داده شدند. درمان رواني اجتماعي و بازخوردزيستي هر كدام در هشت جلسه درماني 60 دقيقه اي طبق پروتكل تنظيم شده اجرا شد و براي گروه گواه درنظر گرفته نشد. ابزار گردآوري اطلاعات شامل چك ليست مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه سلامت اجتماعي، خودكارآمدي سردرد، پرسشنامه زمينه يابي سلامت (36SF-)، ناتواني ناشي از سردرد و دستگاه بيوفيدبك مقاومت گالوانيك پوست بود. پرسشنامه ها در سه مرحله، قبل و بعد از درمان و پس از سه ماه از پايان درمان براي هر سه گروه اجرا شد. براي تحليل داده ها از آزمون تحليل كواريانس چندمتغيري و آزمون تحليل واريانس چندگانه همراه با اندازه¬گيري مكرر استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 17 تحليل گرديد.نتايج: تحليل كواريانس نشان داد كه بين گروه‌هاي رواني‌اجتماعي و گواه، از نظر اثرات همزمان متغيرهاي وابسته تعداد، مدت و شدت سردرد تفاوت معناداري وجود دارد. به عبارت ديگر درمان رواني‌اجتماعي بر متغيرهاي تعداد، مدت و شدت سردرد موثر بوده است و فرضيه اول تاييد مي شود. نتايج آزمون طرح اندازه‌گيري مكرر نشان مي‌دهد كه برنامه مداخله¬اي رواني اجتماعي و بازخوردزيستي در بهبود تعداد، مدت و شدت سردردهاي ميگرن مؤثر هستند. نتايج برتري مداخله رواني اجتماعي در بهبود سلامت اجتماعي، انسجام اجتماعي، مشاركت اجتماعي و همبستگي اجتماعي بيماران را نسبت به درمان بازخوردزيستي و بدون درمان تأييد مي¬كند ولي در بعد شكوفايي اجتماعي و پذيرش اجتماعي رد مي‌شود. نتايج برتري مداخله رواني اجتماعي در بهبود كيفيت زندگي بيماران و كاهش ناتواني ناشي از سردرد و ناتواني عاطفي و كاركردي آنها را نسبت به درمان بازخوردزيستي و بدون درمان تأييد مي¬كند. مداخله¬ي رواني اجتماعي و بازخوردزيستي در ارتقا خودكارآمدي بيماران مبتلا به ميگرن مؤثرند ولي هيچ گونه برتري بين اين دو شيوه درماني مشاهده نشده است. نتيجه گيري: نتايج بيانگر اثر بخشي درمان رواني اجتماعي و بازخوردزيستي در بهبود تعداد، مدت و شدت حملات ميگرن بوده است. همچنين درمان رواني اجتماعي در ارتقاء سلامت اجتماعي، كيفيت زندگي و كاهش ناتواني هاي ناشي از سردرد در بيماران مبتلا به ميگرن نسبت به درمان بازخوردزيستي موثرتربوده است. برنامه مداخله¬اي رواني اجتماعي و بازخوردزيستي هر دو در ارتقا خودكارآمدي بيماران مبتلا به ميگرن مؤثرند ولي هيچ گونه برتري بين اين دو شيوه درماني وجود ندارد.

1393/12/04

25731