پ.الف.134

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز شيراز

1392

20/04/1392

فولادي،غلامرضا

خيرانديش،مهدي

نگاه ساختاري به آثار ادبي به سبب بررسي عناصر درون متني و كشف الگوي پيوند آنها، زمينه هاي دريافت شايسته تر از ماهيت ادبيات را فراهم مي آورد و با ارايه ي شگردهاي خلق آثار برتر ادبيمي تواند به گسترش الگوهاي پردازش اثر ادبي كمك كند. گروهي از منتقدان ساختارگرا به فرمهاي روايي و بررسي عناصر داستان و قوانين تركيب آنها پرداخته اند. در پژوهش حاضر مجموعه داستان هاي كوتاه «منيرو رواني پور» يكي از نويسندگان زن شاخص نسل سوم كشور ، بر اساس الگوهاي اين ساختارگرايان، بررسي و تحليل شده است. درواقعسعيشدهاستتابراساسمفاهيماصليساختارگرايي،نظام موجود در سه عنصر داستاني پيرنگ،شخصيت و زاويه ديد داستان هايكوتاه منيرو رواني پورباتوجهبه پنج مجموعه داستان كنيزو،سنگ هاي شيطان،سيريا سيريا،زن فرودگاه فرانكفورتونازليموردبررسيقرارگيرد.به علت اشكالات و محدوديت¬هاي ساختارگرايي صرف به مضمون و محتوا نيز توجه شده است .با وجود ساختار مدرن پيرنگ داستان¬هاي مورد بررسي ،به خصوص سه مجموعه¬ي اول با الگوهاي ساختاري ارايه شده، مطابقت مي كنند؛ البته در مواردي شخصيت هاي ياري دهنده حذف شده يا به شخصيت مخالف تبديل مي شوند. اغلب شخصيت هاي اصلي داستان ها زن بوده و كنش پذير(قرباني) هستند و ياري دهنده¬ي به خصوصي ندارند. تعداد شخصيت ها در بيشتر داستان ها از حدود داستان كوتاه فراتر رفته است . زاويه ديد غالب سوم شخص محدود بوده و گاهي از زاويه ديد تلفيقي كه مشخصه ي داستان هاي جديد است نيزاستفاده شده است.

24113