17393پ

The Role of Kurds in Iran and the Ottoman- Qajar period (from the the Treaty of Erzurum II Until Qajar Collapse)

دكتري

تاريخ ايران دوره اسلامي

مركز تحصيلات تكميلي

1393

462ص

بيگدلي، علي

نصيري، محمدرضا؛ علي صوفي، عليرضا

421-459ص

Qajar, Ottoman,Erzurum, Kurds, Treaty

دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

روابط، مناسبت ها و معادلات سياسي و فرهنگي ايران و عثماني در طول تاريخ حدود چهار قرن همجواري، دستخوش تغييرات و فراز و نشيب هاي مختلف و متفاوتي شده است. شكي نيست كه عوامل و دلايل متفاوت و پيچيده اي در تحولات روابط اين دو حكومت ايفاي نقش كرده اند و تبيين جامع اين روابط، بدون در نظر گرفتن مجموعه عوامل و دلايل، به دليل تقليل منابع عديده تأثيرگذار و تعيين كننده، فاصله گرفتن از دقت ورزي در پژوهش تاريخي است و چنين تحقيقي از خطا و اشتباه تقليل گرايي بركنار نخواهد بود. اين تحقيق با چنين رويكردي و با هدف تبيين گستردگي عوامل مؤثر در مناسبات ايران و عثماني و با اذعان به پيچيدگي تبيين اين روابط و اقرار به تأثيرگذاري عوامل مختلف و پرهيز از تحليل تك عاملي، نقش عامل انساني، اجتماعي، جغرافيايي، ديني و تاريخي كردها را به عنوان يكي از عوامل مهم و تأثيرگذار در روابط و مناسبات اين دو حكومت تحليل و تبيين مي كند و بدين شكل با مد نظر قرار دادنِ سير و تحولِ يكي از عواملي كه در اين مناسبات پيچيده، كمتر به شكل مستقل مورد توجه قرار گرفته، تحقيقات كنوني را كامل تر مي كند. رساله ي پيش رو دربرگيرنده ي نقش شخصيّت ها، فرمانروايان و گروه هاي كردي مطرح در مناسبات بين دو كشور ايران و عثماني مقارن حكمراني ناصرالدين شاه، مظفرالدين شاه، محمدعلي شاه و احمد شاه، به ويژه از عهدنامه ي ارزروم دوم 1326ه.ش/ 1847.م تا سقوط سلسله ي قاجاريه در سال 1305ه.ش/ 1925.م مي باشد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه كردها در مناسبات ايران و عثماني علاوه بر ايفاي نقش به عنوان عاملي تأثيرگذار در روابط خصمانه و دوستانه و معاهداتي چون ارزروم دوم به عنوان معمولي متأثر نيز از اين روابط تأثير پذيرفته اند.

1393/09/03

23670