16864پ

A comparative study of waging war in Islamic Law

كارشناسي ارشد

فقه و مباني حقوق اسلامي

مركز تهران جنوب

1392

1393/03/05

عالي

129ص

باقري،احمد

ضميري

120-127ص

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

محارب كسي است كه براي ترساندن مردم و قصد افساد في الارض سلاح خود را كشيده و آشكار مي كند و اصطلاحاً به چنين عملي محاربه گفته مي‌شود. به مقتضاي آيه 33 سوره مائده، محارب كسي است كه با خدا و رسول بجنگد و روي زمين فساد كند.افساد في الارض عنواني عام است كه محاربه روشن ترين و كامل ترين مصداق آن است. عمده ترين شباهت محاربه با بغي و نيز جرم سياسي، آشوب و تشنج در جامعه و ايجاد اخلال در نظم اجتماعي است؛ اما طرف مقابل محاربه، انسانهايي هستند كه مظلوم واقع شده و تحت حمايت خدا و رسول قرار مي گيرند؛در حالي كه طرف مقابل بغي و جرم سياسي، حكومت و صاحبان قدرت هستند.محاربه و افساد في الارض با اقرار و شهادت دو مرد عادل ثابت مي شود.قتل، به دار آويختن، قطع دست و پا و تبعيد، چهار مجازاتي است كه براي محارب تشريع شده است. آيات 33و34 سوره مائده و روايات ادله مشروعيت آن هستند.فقيهان در اينكه مجازات چهارگانه يادشده به نحو تخيير يا ترتيب هستند، اختلاف نظر دارند كه بر اساس پژوهش انجام شده در اين نوشتار، تخيير مبتني بر اصل تناسب بين جرم و مجازات، ترجيح داده شده است.علاوه بر فوت محارب، بر مبناي نظر فقيهان اماميه و اهل سنت،عفو و توبه ي او پيش از تسلط بر وي، از اسباب سقوط مجازات محارب هستند.

1393/07/29

23078