16780پ

Historical Phenomenology of Shiit,S Belief in Imam’s Knowledge in Fist Century

دكتري

كلام

مركز تحصيلات تكميلي

1393

1393/06/01

عالي

780ص

طارمي راد، حسن

واحدي فرد، محمد صادق؛ فخرايي، سوسن

749-768ص

divine knowledge, Schools, early knowledge of religion, occult news, written heritage, ratings, E., Modernization , Science Book, Bda’, Beni Hasan, Zeidite, cereals, Secrets

دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

مسأله اصلي اين رساله اينست كه باور شيعيان به علم الاهي و گسترده امامان با چه فرايند تاريخي شكل گرفته است و آيا مي توان بر اساس شواهد و قرائن تاريخي اصالت آن را نشان داد. روش ما در اين رساله اينست كه زمينه هاي تاريخي شكل گيري اين باور را از دوران پيامبر دنبال كنيم و روند رشد اين باور را پيش از شكل گيري جريانات و مكاتب فكري شيعي در نيمه دوم قرن دوم ترسيم كنيم. براي اين كار تلاش شده مطالعه پديدار شناسانه در تاريخ وسيره و حديث و رجال صورت پذيرد و با كمك گيري از روش تحليل گفتمان و رمز گشايي از برخي گزارش هاي تقيه اي يا تعصب آميز در حد امكان گره هاي اين تصوير تاريخي گشوده شود. در مجموع يافته هاي اين پژوهش نشان ميدهد كه در كنار موانع زيادي كه براي معرفي مقامات امامان به جامعه مسلمين و جامعه شيعه وجود داشته است به تدريج باور شيعيان به مقام علم الاهي امامان تا ميانه قرن دوم خصوصا در ميان نخبگان شكل گرفته است. در اين پژوهش به كمك شواهد متعددي فرايند اين شكل گيري در قالب يك مدل تاريخي تصوير شده است.در اين فرايند روشن شده است كه باور به علم الاهي پيامبر نيز با مقاومت هاي زيادي روبرو شد ولي به تدريج و در دوران حيات ايشان در انديشه مسلمين تثبيت شد. پس از پيامبر نيز علي عليه السلام نقش عمده اي در حفظ و توسعه ميراث علمي پيامبر ايفا كرد و در دوران خلافتش به دليل تجليات علمي و علني فراوان كه داشت علي رغم مخالفت هاي فراوان و سرسختانه مخالفان وي، به عنوان ميراث دار اصلي علم پيامبر كه بهره هاي فراوان از اخبارات غيبي نيز دارد شناخته شد و همين نكته نقطه عطف قبول انتقال علم الهي از پيامبر به يك غير نبي شد. نحوه توسعه و تعميق تلقي وباور به علم الاهي امامان به كمك شواهد فراوان ترسيم شده است و با كمك گيري از متون تذكره و سيره سني و گزارش¬هاي ملل و نحل نشان داده شده است كه باور به علم گسترده امام در نيمه اول قرن دوم در ميان شيعيان تثبيت شده بود و اين چنين نيست كه غاليان در قرون بعدي اين اخبار را ساخته باشند. در اين تحقيق نشان داده شده است كه ابوالخطاب نيز نمادي از تندروي شيعي در قبال تندوري انكاري زيديه نسبت به مقامات اهل بيت بوده است.

1393/07/19

22965