6560

كارشناسي ارشد

بيوشيمي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

92ص

سهماني ، مهدي / سيرتي ثابت ، مجيد

نجفي پور، رضا

91-83ص

پ غلامي بيگلوئي، عبداله , ع

زمينه و هدف :فاكتورهاي ژنتيكي نقش مهمي در بروز استئوپني در بيماران بتاتالاسمي دارند .گزارشات قبلي نشان داده است كه كاهش BMD در بيماران بتاتالاسمي در اثر اختلال در تنظيم ژنتيكي مي صباشد .هدف از اين مطالعه بررسي اثرات پلي صمورفيسم Pro21Ala ژن PPAR روي ميزان BMD و متعاقبا ميزان استئوپني در بيماران بتاتالاسمي مي صباشد. روش بررسي :در اين مطالعه توصيفي تحليلي نمونه صهاي خون از 651 بيماري كه به مراكز انتقال خون تهران و قزوين مراجعه نمودند جمعصآوري گرديد .بررسي ميزان پلي -مورفيسم Pro21Ala در نمونه صها توسط تكنيك چند شكلي طول قطعه محدود )PCR RFLP(تعيين ژنوتيپ گرديد .آناليزهاي Multivariate براي بررسي ارتباط بين ريسك ابتلا به استئوپني و ميزان پلي صمورفيسم ژن PPAR استفاده گرديد .يافته صها :آناليزهاي همبستگي نشان داد كه يك ارتباط مستقيم معني صداري بين افراد داراي ژنوتيپ هموزيگوت نرمال با استعداد ابتلا به تالاسمي وجود دارد )420/0=P(.آناليز Logistic Regression نشان داد كه ريسك ابتلا به استئوپني ) كاهش BMD(در افراد داراي ژنوتيپ هموزيگوت نرمال نسبت به حاملين الل نادر بيش صتر است .همچنين ، اين ارتباط بعد از تنظيم كردن )adjustment( فاكتورهايي مثل سن و ميزان BMI در مردان مبتلا به تالاسمي با ژنوتيپ هموزيگوت نرمال به صورت شديدتري مشاهده گرديد. , فارسي

فصل اول : كيات تحقيق . فصل دوم : مباني نظري و پيشينه تحقيق . فصل سوم : روش تحقيق . فصل چهارم : يافته هاي تحقيق . فصل پنجم : بحث، نتيجه گيري و ارائه پيشنهادات .

1931/11/50

6560پ

1

20687