الف ، پ ، 159/20

صغري فتحي واو سري

ليسانس

علوم اجتماعي

دانشگاه پيام نور مركز بهشهر ,

1383

75 ص . :مصور،جدول ، نمودار ، پرسشنامه

حسين كردي

كتابنامه

واژه نامه

پ نويسنده فتحي واوسري ،صغري , پ استاد راهنما كردي ، حسين

هدف تحقيق : تاثير زبان تبري و زبان فارسي در اجتماعي شدن كودكان .- محدوده مطالعاتي : بهشهر .- زمان مطالعاتي : 1383.- روش گرد آوري اطلاعات : ميداني وپرسشنامه .- جامعه آماري : 650 دانش آموز ابتدايي .- نمونه آماري : 100 نوآموز پسر و 50 نمونه به عنوان نمونه كودكاني كه به زبان فارسي و 50نو آموز به عنوان نمونه كودكاني كه به زبان تبري صحبت مي كردند .- روش نمونه گيري : خوشه ايي وتصادفي .- روش آماري : توصيفي و استنباطي .- نتيجه گيري : كودكان محلي زبان در مدرسه به ابتدايي ترين سوالات كه مي توانستند در منزل ياد بگيرند نتوانستند پاسخ درست و علمي دهند وموجب سرخوردگي كودكان ميشد ، و نمي توانند مطالب درسي را كه به زبان رسمي آموزش داده ميشود به راحتي ياد بگيرند ، در مقايسه با كودكان فارسي زبان از نظر روابط مناسب اجتماعي ونظم اجتماعي در سطح پايين تري قرار داشتند ، به درس املاء و جمله سازي رغبت كمتر ي نشان مي دهند ، كودكان تبري در انتخاب دوست و دوستيابي در مقايسه با كودكان فارسي زبان مشكلات بيشتري داشتند

7831/21/10

قنبري نودهي

344پ

1

12231