8787پ

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور

1393

30/02/1393

عالي

144ص

گرجي، مصطفي

شاملو، اكبر

144-142ص

صارمي، محمود , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

استعاره به عنوان ركني مهم از اركان علوم بلاغي و يكي از ترفندهاي هنري تزيين و تخبيل كلام، از ديرباز مورد بحث و بررسي دانشمندان دنيا بوده است، چنانكه پيشينه اين بحث را به آراء ارسطو و افلاطون نسبت مي دهند. در اين زمينه دانشمندان ايراني و اسلامي نيز تعاريف و تفاسير گوناگوني كه غالباً در راستاي نظرات فلاسفه و بلاغيون غربي مي باشد، ارائه داده اند. با اندكي تأمّل مي توان دريافت كه اين تعاريف سنتي در باب استعاره و خاستگاه آن، از يك ديدگاه نسبتاً واحد سرچشمه مي گيرند.از حدود سه دهه پيش با رشد مباحث زبانشناسي در كنار فلسفه و ساير علوم شناختي، نظرات جديدي در خصوص ماهيت و منشأ استعاره ارائه شده است كه تعاريف سنتي را با چالش هاي مهمي روبرو كرده است.در نظرية معاصر استعاره كه از سوي ليكاف (زبانشناس آمريكايي) و جانسون (فيلسوف آمريكايي) مطرح شد، استعاره را اساس تفكر و زيربناي انديشه بشر مي داند و نه تنها آنرا امري تزييني نمي داند بلكه استعاره را جزئي جدايي ناپذير لاينفك از زبان به حساب مي آورد كه انسان به طور ناخودآگاه آن را در كلام روزمره و حتي شعر و نوشته هاي ديگر به كار مي گيرد.پژوهش حاضر سعي دارد با توجه به مباني نظري استوار و علمي نظرية فوق، به شرح و بررسي استعاره در شعر انقلاب از ديدگاه معني شناسي شناختي پرداخته و زواياي مختلف اين نظريه را در دورة شعري مذكور، مورد نقد و واكاوي قرار دهد. در اين راستا قيصر امين پور و سيد حسن حسيني را به عنوان دو تن از برجسته ترين شاعران انقلاب انتخاب كرده ايم.

فصل اول: تعاريف، مفاهيم و كليات. فصل دوم: مباني و چارچوب نظري پژوهش. فصل سوم: شعر انقلاب و دفاع مقدس. فصل چهارم: بررسي و تحليل اشعار قيصر امين پور و سيد حسن حسيني با رويكرد معناشناسي شناختي. فصل پنجم: جمع بندي و نتيجه گيري

11676