چكيده
پژوهش حاضر با عنوان بررسي آراء تربيتي از ديدگاه اسلام و فردوسي با هدف مقايسه آراء تربيتي در منابع ديني و شاهنامه فردوسي انجام گرفت. به همين منظور شاهنامه و كتب مختلفي كه اصول و مباني تربيت اسلامي را با بررسي آيات، روايات، احاديث و خطبه هاي نهج البلاغه استخراج و ارائه كرده اند براي استخراج اصول تربيت اسلامي و همچنين مطالعه داستان هاي مختلف شاهنامه براي استخراج آراء تربيتي فردوسي مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج مطالعه نشان داد دين اسلام در جايگاه جامع ترين و كامل ترين مكتب الهي، از موضوع تربيت غافل نبوده و مباحث گسترده و عميقي را در اين زمينه مطرح نموده است. هدف تربيت در دين اسلام رسيدن بنده به مقام قرب الهي است. همچنين شاهنامه تاريخچه اي از صفات و خصوصيات اخلاقي، فرهنگي، فكري و مذهبي جامعه ايراني است.ديدگاه ايرانيان باستان را بيان مي كند كه بر اين باور بودندرسيدن به جامعه اي مطلوب و آرماني را با به پا داشتن خوبي و پاكي هاميسر است. در واقع تاريخ ايران باستان و افكار و عقايد آن دوره در ويژگي هاي حماسه هاي مختلف شاهنامه قرار گرفته است و پيام هاي اخلاقي هر حماسه و داستان بيانگر آراء فردوسي است. همچنين مشخص شد هر آنچه كه در اصول اسلامي مانند موظف بودن پدر و مادر در تربيت و آموزش هاي لازم و صحيح به فرزند و يا انتخاب نام نيك براي فرزند از جمله اصولي است كه هم از نظر مكتب اسلام و هم تاريخ و فرهنگ سنتي ايران مورد توجه قرار گرفته است. هر دو ديدگاه نيز، بر نقش عوامل وراثتي و محيطي بر تربيت فرد باور داشتند.
